กเขาปกป้องเมืองเวคต่อคลื่นสัตว์อสูร ด้วยคำพูด ผู้เชี่ยวชาญ ของผู้บัญชาการเต้าหลีกัดริมฝีปากของเขาขณะที่จ้องมาที่เจี้ยนเฉินด้วยความเคารพเมื่อได้ยินเช่นนั้นดวงตาของเจี้ยนเฉินก็เปล่งประกายก่อนที่จะพูดอย่างลังเลว่า ผู้บัญชาการเต้าหลี ท่านรู้หรือไม่ว่าทูตอาวุโสเหล่านั้นต้องการพบข้าเพราะเหตุใด ?ข้าเองก็ไม่แน่ใจ ทูตอาวุโสไม่ได้อธิบายและข้าก็ไม่กล้าถาม เต้าหลีส่ายหัวดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลงอีกครั้งขณะที่เขากำลังคิดถึงเหตุผลต่าง ๆ กันมากมาย แต่สุดท้ายเขาก็ตามเต้าหลีไปยังจวนเจ้าเมืองที่จวนเจ้าเมือง ผู้บัญชาการเต้าหลีหยุดอยู่ตรงหน้าลานก่อนที่จะหันมาทางเจี้ยนเฉินและพูดว่า น้องเจี้ยนเฉิน ทูตอาวุโสรอเจ้าอยู่ในศาลาด้านใน ข้ามีเรื่องบางอย่างที่ต้องจัดการ ดังนั้นข้าจึงไม่อาจตามเจ้าไปด้วยได้เจี้ยนเฉินพยักหน้าเข้าใจ เขามองไปยังสวนและที่แห่งนี้ก็เต็มไปด้วยดอกไม้หลากหลายชนิดที่ส่งกลิ่นหอมลอยอบอวลในอากาศ ด้วยกลิ่นหอมเหล่านี้เพียงแค่สูดเข้าไปอึดใจเดีย วพวกเขาก็จะรู้ว่าพลังปราณของพวกเขาจะถูกเติมเต็มในที่สุดเจี้ยนเฉินก็หยุดและมองไปยังศาลาที่ตอนนี้มีคนอยู่สองคนกำลังนั่งร่ำสุรากันอยู่ หยุนหลียืนอยู่ด้านข้างพวกเขาและรินสุราให้พวกเขาอย่างเครารพเจี้ยนเฉินมองไปยังชายที่แต่งตัวคล้ายกับเศรษฐีอยู่ครู่หนึ่ง ในใจเขารู้ว่าทั้งสองคนนี้คือคนที่เต้าหลีเรียกว่า ทูตอาวุโส ดังนั้นเขาจึงก้าวเดินไปโดยไม่มีการลังเล ไม่นานเขาก็
