ตอนที่ 233: แข็งแกร่งที่สุดในเมืองเวค
นั่นไง มันเป็นภาพติดตาจริง ๆ ด้วยหลังจากที่ตะโกนออกมา ร่างเจี้ยนเฉินก็ค่อย ๆ ลางเลือนก่อนที่จะหายไปอย่างช้า ๆ หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ปรากฏตัวขึ้นห่างออกไปไม่เกิน 5 เมตรในช่วงเวลาสั้น ๆ มีเพียงแค่เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษเท่านั้นที่เห็นเจี้ยนเฉินเคลื่อนไหวจนเกิดภาพติดตา ทุกคนไม่อาจเห็นการเคลื่อนไหวของเขาได้เหล่าผู้คนต่างก็มองเจี้ยนเฉินอย่างตกตะลึง แต่เรื่องจากเขาเคยผ่านการต่อสู้มาหลายร้อยครั้ง เขาจึงบังคับอารมณ์ของเขาให้สงบและพยายามที่จะจู่โจมไปยังเจี้ยนเฉินอีกครั้งด้วยพลังที่เพิ่มมากกว่าเดิม ใบขวานทำเสียง ชวิ้ง ! ขณะที่มันเสียดสีกับอากาศขณะพุ่งไปหาเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินยืนอยู่อย่างไร้อารมณ์ขณะที่รอให้ชายคนนั้นเข้ามาหาเขา กระบี่วายุโปรยไม่ได้อยู่ในมือของเขานานแล้ว แต่เขามองไปที่ชายคนนั้นและพูดเบา ๆ ว่า เจ้าแพ้แล้วชายคนนั้นมองเจี้ยนเฉินอย่างอึ้ง ๆ หลังจากที่เจี้ยนเฉินพูด เขาไม่รู้จะทำอย่างไร แต่เมื่อเขาหยุดสักครู่เขาก็ถามด้วยความมึนงงว่า ข้าแพ้ ? ข้าแพ้ได้อย่างไร ?เจี้ยนเฉินยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดของชายคนนั้นและพูดด้วยน้ำเสียงที่ยินดี ดูที่คอของเจ้าคราวนี้ชายคนนั้นก็แตะไปที่คอของเขาด้วยปลายนิ้วและรู้สึกว่ามีบาดแผลที่คอของเขา เขาไม่รู้ว่าแผลมันปรากฏขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหน แต่เขารู้ว่ามันไม่เคยมีแผลมาก่อน รอยแผลที่เกิดขึ้นบนเยื่อผิวบาง ๆ ชั้นนอกสุด มันไม่มีแม้
