ายของเขาเริ่มปิดตัวลงและดับสูญไปสู่ความตาย เขาอดคิดไม่ได้ที่จะคิดคำถามตัวเองเป็นคำถามสุดท้ายว่า เจี้ยนเฉินแทงผ่านอาวุธของเขาได้อย่างไร ?แม้ว่าคำถามจะอยู่ในใจพร้อมกับกระบี่ทะลุผ่านคอ เทียนซ่งเต้าหยุนก็ไม่อาจถามได้อีกต่อไป ในที่สุดเขาก็นึกถึงคำถามกับตัวเองในขณะที่เขาล้มลงบนพื้นอย่างช้า ๆ ด้วยสายตาเบิกกว้างที่จ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างว่างเปล่าหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินหันไปมองอีกเจ็ดคนด้วยสายตาที่ไม่ปกปิดถึงเจตนาที่จะฆ่าพวกเขา กระบี่วายุโปรยเริ่มส่องแสงสีเงินขณะที่ปราณกระบี่ไหลออกมามากขึ้นราวกับว่ามันตอบสนองต่อเจตนาอันโหดเหี้ยมของเจี้ยนเฉินชายอีกเจ็ดคนสามารถสัมผัสได้ถึงเจตนาของเจี้ยนเฉิน มันทำให้พวกเขาหน้าซีด ถ้าเจี้ยนเฉินเพียงแค่สามารถฆ่าเทียนซ่งหลีได้ พวกเขาคงแต่ตกใจ แต่วิธีการที่เขาทำ มันทำให้พวกเขาหวาดกลัวจนต้องกลั้นหายใจ
สีหน้าของเทียนซ่งหลีบ่งบอกถึงความตกใจสุดขีด ไม่แม้แต่ในความฝันที่ดุเดือดที่สุดของเขา เขาสามารถจินตนาการได้ว่ามดที่อ่อนแออย่างเจี้ยนเฉินจากเมื่อหนึ่งปีที่ผ่านมาจะเปลี่ยนแปลงอย่างมากมายเช่นนี้ สิ่งที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่าคือตัวเองกำลังจะตายด้วยน้ำมือของเจี้ยนเฉิน
เดิมทีเมื่อเขาได้ยินครั้งแรกเกี่ยวกับวิธีที่เด็กหนุ่มชื่อเจี้ยนเฉินกำจัดตระกูลโจว ความคิดแรกของเทียนซ่งหลีคือเรื่องที่เด็กหนุ่มฆ่าบุตรชายของเขาเทียนซ่งคังเมื่อหนึ่งปีที่ผ่านมา เขาคิดว่าเจี้ยนเฉินได้รับความช่วยเหล
