ไม่ปล่อยโอกาสทองให้หลุดลอยไปและเข้าร่วมกลุ่มเพื่อต่อสู้กับเจี้ยนเฉินทันที ทำให้รวมกันมีเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ 9 คนต่อ 1 คนจากที่ไกลออกไปทหารที่เหลืออยู่สองสามคนยืนนิ่งอยู่ขณะที่พวกเขาดูการต่อสู้อย่างจริงจัง เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษกำลังปล่อยพลังกันอย่างดุเดือด อันที่จริงแล้ว 9 คนต่อ 1 คน มันเป็นภาพที่ทำให้พวกเขาอ้าปากค้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการต่อสู้เกิดขึ้นในเมืองที่ห่างไกลอย่างเมืองเวคและนักสู้แต่ละคนพุ่งเข้าใส่กันด้วยด้วยพลังเซียนจำนวนมาก ทำให้ทหารยามเหล่านั้นจ้องจนตาค้างร่างของเจี้ยนเฉินหายไปในความพร่ามัวสีขาวในขณะที่เขาหลบไปด้านข้างทันทีเพื่อหลีกเลี่ยงการระเบิดก่อนที่จะตอบโต้ด้วยกระบี่ของเขาเองซึ่งบินไปที่อาวุธเซียนทั้งเก้าชิ้น“เคร้ง ! “เสียงของอาวุธเซียนกระแทกเข้าหากันสามารถได้ยินได้ในขณะที่เจี้ยนเฉินถือกระบี่วายุโปรยต่อสู้กับคนอื่น ๆ ในขณะนี้มีลมหนาวพัดมาจากข้างหลังก่อนที่จะถูกลมเย็นพัดกระทบกับไหล่ของเจี้ยนเฉินอย่างแน่นหนาซึ่งมาจากพลังเซียนสีเหลืองของขวานที่กระแทกมาทางเขาทันใดนั้นเมื่อขวานเริ่มปล่อยพลังเซียนธาตุดินออกมามากขึ้น ในเสี้ยววินาที ร่างของเจี้ยนเฉินก็หายวับไปมาและโผล่ไกลออกไปก้าวหนึ่งแล้วเขาก็หลบขวานยักษ์ในเวลาอันรวดเร็วในเวลาเดียวกัน เจี้ยนเฉินก็หมุนไปอีกทาง กระบี่วายุโปรยของเขาก็เริ่มเปล่งปราณออกมาจำนวนมากและพุ่งเข้าใส่ขวานเหมือนงูพิษเทียนซ่งหลีมีสีหน้าจริงจังขณ
