้งสามจังหวะซ้อนทับกัน มันทำให้ขวานรบถูกผลักไปข้างหลังเพราะแรงทวีคูณเทียนซ่งหลีจับขวานด้วยมือทั้งสองอย่างตกตะลึง เมื่อเจี้ยนเฉินโจมตีขวานไป 3 ครั้ง พลังที่อยู่เบื้องหลังนั้นก็แข็งแกร่งพอที่การสั่นสะเทือนจะทำให้แขนของเขาเป็นด้านชาไปชั่วขณะ“คนที่อยู่ตรงหน้าข้าใช่คนเดียวกันกับเจี้ยนเฉินเมื่อปีที่แล้วหรือไม่ ? ” เทียนซ่งหลีถามตัวเอง เขาพัฒนาขึ้นมากเกินไปในปีเดียวจนแทบไม่น่าเชื่อช่วงเวลาที่เทียนซ่งหลีกำลังคิดเช่นนั้น แสงสีขาวก็พุ่งเข้าหาเขาอีกครั้ง เมื่อถึงเวลาที่เทียนซ่งหลีรู้สึกตัว กระบี่ก็เข้ามาใกล้คอของเขาอีกครั้งและได้เริ่มตัดมัน กระบี่ดึงความเจ็บปวดบนใบหน้าของเขาขณะที่เลือดหยดลงมาที่คอในช่วงนี้ระหว่างความเป็นกับความตาย เทียนซ่งหลีมีใบหน้าที่ตื่นตระหนกในขณะที่เขาหันหน้าหนีทันทีเพื่อไม่ให้กระบี่แทงทะลุคอของเขา“วูช ! “ช่วงเวลาที่เทียนซ่งหลีกำลังหลบ ลมกระโชกเย็นก็ผ่านเขาไปพร้อมกับความรู้สึกแสบเล็กน้อยที่คอของเขาใบมีดของกระบี่วายุโปรยแทบไม่ได้เข้าไปในคอของเขาเพราะมีปราณห่อหุ้มกระบี่เอาไว้หลายชั้น กระบี่เฉือนคอของเทียนซ่งหลีเล็กน้อย มันตัดชั้นผิวหนังส่วนบนเท่านั้น หากเขาตอบสนองช้าลงเพียงครึ่งวินาที เขาคงต้องถูกแทงที่คอและกระบี่วายุโปรยคงปลิดชีพของเขาไปแล้วเทียนซ่งหลีกระโดดกลับไปข้างหลังพร้อมกับเสียงร้องขณะที่พลังเซียนธาตุดินของเขาพุ่งขึ้นจากร่างของเขาอีกครั้ง ขณะที่มันห่อหุ้มร่างกาย มือข
