ทนของตระกูลที่แตกต่างกันซึ่งเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลในเมืองเวคเทียนซ่งหลีเข้าไปในวงกลมของผู้คนที่อยู่ในสนามพร้อมกับท่าทีจริงจัง เมื่อเขาสังเกตเห็นสมาชิกที่ตายไปหลายคน ใบหน้าของเขาก็โกรธแค้นยิ่งกว่าเดิม ในเวลาสั้น ๆ ดวงตาของเขาจับจ้องเจี้ยนเฉินอย่างเยือกเย็นทันทีที่เขาเห็นเจี้ยนเฉิน ใบหน้าของเขาเริ่มกระตุกก่อนที่จะปล่อยรังสีอำมหิตจำนวนมากออกมาจากดวงตาของเขา เขาจ้องเจี้ยนเฉินราวกับว่าเขาเป็นสัตว์อันตราย“เจ้าคือเจี้ยนเฉิน” เทียนซ่งหลีพ่นคำพูดแต่ละคำออกมาอย่างโกรธเคืองทั้ง ๆ ที่ใบหน้าของเขาสงบนิ่ง ถึงแม้จะสามารถมองเห็นสีแดงปะปนอยู่บ้างเล็กน้อยในดวงตาของเขาเจี้ยนเฉินยิ้มแย้ม “ท่านหัวหน้าตระกูล ข้าไม่คิดว่าท่านจะจำข้าได้”ร่างกายของเทียนซ่งหลีกำลังสั่นไหวในตอนนี้ ด้านหน้าของเขาคือฆาตกรคนที่ฆ่าลูกชายของเขา เทียนซ่งคัง เขาจะลืมชายคนนี้ได้อย่างไร ? แม้ในความฝันของเขาทุกคืน เขาก็ยังไม่ลืมว่าเจี้ยนเฉินยังมีชีวิตอยู่แม้จะเห็นเขาไม่กี่ครั้งในปีที่ผ่านมา แต่ในเวลาเดียวกัน ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็ถูกจารึกในจิตใจส่วนลึกของเทียนซ่งหลีเพื่อที่เขาจะไม่สามารถลืมมันได้“เจี้ยนเฉิน ข้าตั้งหน้าตั้งตารอเจ้า ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นคนที่มาเคาะประตูของข้า เนื่องจากเป็นเช่นนี้ เจ้าควรเตรียมพร้อมได้เลยเพราะเจ้าจะไม่ได้มีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่” เทียนซ่งหลีถ่มน้ำลายขณะที่ดวงตาจ้องเจี้ยนเฉินด้วยความเกลียดชังเจี้ยนเฉินย
