มื่อหนึ่งปีที่แล้ว เขาสามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่าเจี้ยนเฉินเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ วันนี้เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินจะเพิ่มขึ้นจนถึงระดับร้ายแรงเสียงขวานดังสนั่นเมื่อมันปะทะกับกระบี่วายุโปรย เขาตั้งใจหักกระบี่ของเจี้ยนเฉินด้วยพลังเซียน“เคร้ง ! “อาวุธทั้งสองปะทะกันด้วยเสียงดังปังขณะที่พลังเซียนในอาวุธผลักกันและกระจายออกไปเป็นพลังงานขนาดใหญ่ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เมื่อถึงพื้นหินด้านล่าง มันก็แตกร้าวราวกับว่ามันทำจากเต้าหู้ มีรอยแตกกระจายไปทุกที่หลังจากที่อาวุธกระแทกเข้าหากัน ดวงตาของเทียนซ่งหลีก็เบิกกว้างขณะที่เขามองเจี้ยนเฉินด้วยความไม่เชื่อ ความกลัวเริ่มปรากฏสะท้อนลึกลงไปในดวงตาของเขาจากการปะทะกัน เทียนซ่งหลีจึงได้เข้าใจความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินมากขึ้น ตอนนี้เจี้ยนเฉินมีความแข็งแกร่งที่แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับปีที่แล้ว ย้อนกลับไป ถ้าเจี้ยนเฉินไม่เร็วพอ เขาจะไม่สามารถหลบเลี่ยงได้อย่างต่อเนื่องและจะต้องตายเหมือนมดใต้ฝ่าเท้าของเทียนซ่งหลี แต่ตอนนี้มดที่อ่อนแอก่อนหน้านี้ได้เติบโตเป็นมังกรอันยิ่งใหญ่ซึ่งสามารถต่อสู้กับเขาได้ในระดับที่เท่าเทียมกัน ความจริงนั้นทำให้เทียนซ่งหลีรู้สึกวิงเวียนอันที่จริงเทียนซ่งหลีรู้สึกว่าเจี้ยนเฉินที่อยู่ข้างหน้าเขาและเจี้ยนเฉินคนเก่าเป็นคนสองคนที่เปลี่ยนไปมาก ความแตกต่างระหว่างสองคนนี้มากเกินไป !เจี้ยนเฉินโซเซถอยกลับไปไม่ก
