ีบตายซินะ ถึงกล้าเข้ามาหาเรื่องในตระกูลเทียนซ่ง ข้าจะออกไปดูเองว่ามันเป็นใคร ! “
ลานบ้านของตระกูลเทียนซ่งค่อนข้างเรียบง่าย มีประตูสูงที่เปิดกว้างเอาไว้โดยไม่มีปัญหา เมื่อมองเข้าไปจะเห็นคนที่มีร่างกายกำยำ 8 คนซึ่งพวกเขาจะจ้องกลับมาด้วยแววตาที่โหดเหี้ยม
เจี้ยนเฉินชะลอความเร็วลงในขณะที่เขาเดินไปยังลานโล่งอย่างใจเย็นราวกับว่าเขากำลังเดินเล่นอยู่ ในความเป็นจริง เขาดูสบายใจราวกับว่าไม่มีศัตรูอาฆาตแค้นยามแปดคนที่เฝ้าประตูตระหนักว่าเจี้ยนเฉินกำลังมาหาพวกเขา ดังนั้นเมื่อเขาเข้ามาใกล้ ชายสองคนก็ขวางทางเขาและเรียกเขาไว้ หยุดนะ ! เจ้ามีเรื่องอะไรที่นี่”เจี้ยนเฉินมองไปที่ชายสองคนต่อหน้าเขาในที่สุดก็เผยให้เห็นรอยยิ้มอันเย็นชา “ข้ามาฆ่าพวกเจ้าทั้งหมด”ยามทั้งหมดจ้องเขาขณะที่พวกเขางงกับคำตอบ ในขณะที่คิดเกี่ยวกับสิ่งที่เขาเพิ่งพูดอย่างไม่ทันระวังตัว ทันใดนั้นก็มีแสงประกายสว่างไสวเมื่อกระบี่วายุโปรยพุ่งเข้าใส่ทหารยาม ทันใดนั้นปลายกระบี่ก็ทะลุผ่านคอของพวกเขาการโจมตีของเจี้ยนเฉินเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน และยามเหล่านี้ก็เป็นเพียงเซียนธรรมดา พวกเขาจึงไม่ทันดึงอาวุธเซียนออกมาได้ทันเวลา ดังนั้นในพริบตายามทั้งแปดคนจึงถูกฆ่าตายอย่างง่ายดายหลังจากที่ฆ่าคนเหล่านี้ เจี้ยนเฉินยังคงเดินหน้าผ่านธรณีประตูเข้าสู่สนามซึ่งมีกลุ่มสมาชิกของตระกูลอยู่เจ้าเป็นใคร ?“หยุดตรงนั้น !”ขณะที่เจี้ยนเฉินเข้ามาในสนามหญ้าเสียงตะโกนดังขึ
