ายสองคนก็ขวางทางเขาและเรียกเขาไว้ หยุดนะ ! เจ้ามีเรื่องอะไรที่นี่”เจี้ยนเฉินมองไปที่ชายสองคนต่อหน้าเขาในที่สุดก็เผยให้เห็นรอยยิ้มอันเย็นชา “ข้ามาฆ่าพวกเจ้าทั้งหมด”ยามทั้งหมดจ้องเขาขณะที่พวกเขางงกับคำตอบ ในขณะที่คิดเกี่ยวกับสิ่งที่เขาเพิ่งพูดอย่างไม่ทันระวังตัว ทันใดนั้นก็มีแสงประกายสว่างไสวเมื่อกระบี่วายุโปรยพุ่งเข้าใส่ทหารยาม ทันใดนั้นปลายกระบี่ก็ทะลุผ่านคอของพวกเขาการโจมตีของเจี้ยนเฉินเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน และยามเหล่านี้ก็เป็นเพียงเซียนธรรมดา พวกเขาจึงไม่ทันดึงอาวุธเซียนออกมาได้ทันเวลา ดังนั้นในพริบตายามทั้งแปดคนจึงถูกฆ่าตายอย่างง่ายดายหลังจากที่ฆ่าคนเหล่านี้ เจี้ยนเฉินยังคงเดินหน้าผ่านธรณีประตูเข้าสู่สนามซึ่งมีกลุ่มสมาชิกของตระกูลอยู่เจ้าเป็นใคร ?“หยุดตรงนั้น !”ขณะที่เจี้ยนเฉินเข้ามาในสนามหญ้าเสียงตะโกนดังขึ้นรอบตัวเขาในขณะที่เงาของชายสองคนจู่โจมเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินหัวเราะกับตัวเอง “ไม่น่าแปลกใจที่ตระกูลเทียนซ่งเคยเป็นกลุ่มอันดับหนึ่งมาก่อน ใครจะคิดว่าถัดจากประตู สนามหญ้าจะมีเซียนผู้เชี่ยวชาญ 2 คนคอยซุ่มอยู่”เซียนผู้เชี่ยวชาญกระโดดลงมาอย่างรวดเร็ว ในช่วงเวลาที่เจี้ยนเฉินใช้ความคิด พวกเขาก็มาถึงด้านหน้าของเจี้ยนเฉินและนำกระบี่ออกมาเตรียมที่จะต่อสู้กับเขา พลังเซียนที่แข็งแกร่งมาพร้อมกับกระบี่ของพวกเขาขณะที่พวกเขาเหวี่ยงมันใส่เจี้ยนเฉินเซียนผู้เชี่ยวชาญทั้งสองนี้คอยดูแลประตูจากด้านใ
