ียนซ่งของเรา เขาฆ่าทหารยามของเราไปแล้ว 10 คนโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว ! ” ชายคนหนึ่งร้องออกมาอย่างเร่งรีบขณะที่เขาวิ่งเข้ามาในห้องโถงเทียนซ่งหลีตาลุกเป็นไฟ เขาตะโกนว่า “อะไรนะ ? มีคนกล้าเข้ามาสร้างปัญหาในตระกูลเทียนซ่งของเราอย่างนั้นหรือ ? ““ใช่แล้ว นายท่าน ! ชายคนนั้นแข็งแกร่งมาก และเขาฆ่าทหารยามที่เป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญไป 2 คน ! ” ชายผู้นั้นตอบ“ฮึ่ม ! ” ดวงตาของเทียนซ่งหลีเปล่งประกายความเกลียดชังขณะที่เขาถ่มน้ำลายออกมา “เขาใจร้อนมากอยากจะรีบตายซินะ ถึงกล้าเข้ามาหาเรื่องในตระกูลเทียนซ่ง ข้าจะออกไปดูเองว่ามันเป็นใคร ! “
เจี้ยนเฉินมองไปที่ชายสองคนต่อหน้าเขาในที่สุดก็เผยให้เห็นรอยยิ้มอันเย็นชา “ข้ามาฆ่าพวกเจ้าทั้งหมด”
ยามทั้งหมดจ้องเขาขณะที่พวกเขางงกับคำตอบ ในขณะที่คิดเกี่ยวกับสิ่งที่เขาเพิ่งพูดอย่างไม่ทันระวังตัว ทันใดนั้นก็มีแสงประกายสว่างไสวเมื่อกระบี่วายุโปรยพุ่งเข้าใส่ทหารยาม ทันใดนั้นปลายกระบี่ก็ทะลุผ่านคอของพวกเขาการโจมตีของเจี้ยนเฉินเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน และยามเหล่านี้ก็เป็นเพียงเซียนธรรมดา พวกเขาจึงไม่ทันดึงอาวุธเซียนออกมาได้ทันเวลา ดังนั้นในพริบตายามทั้งแปดคนจึงถูกฆ่าตายอย่างง่ายดายหลังจากที่ฆ่าคนเหล่านี้ เจี้ยนเฉินยังคงเดินหน้าผ่านธรณีประตูเข้าสู่สนามซึ่งมีกลุ่มสมาชิกของตระกูลอยู่เจ้าเป็นใคร ?“หยุดตรงนั้น !”ขณะที่เจี้ยนเฉินเข้ามาในสนามหญ้าเสียงตะโกนดังขึ้นรอบตัวเขาในขณะที่เงาขอ
