้างโจวมีชื่อเสียงมากในเมืองเวค แต่การที่พวกเขาถูกทำลายไปในเวลาอันสั้น ข่าวนี้จึงแพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองเหมือนไฟลามทุ่ง ไม่ว่าจะเป็นตามตรอกซอกซอยหรือหรือถนนใหญ่ ทุกคนต่างก็พากันพูดถึงเรื่องนี้ในเวลาเดียวกัน ผู้มีอำนาจหลัก ๆ ในเมืองเวคก็ส่งคนออกไปหาข่าวเมื่อพวกเขาได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้ตระกูลเทียนซ่งเคยเป็นตระกูลที่มีอำนาจอันดับหนึ่งในเมืองเวค และพวกเขาก็เป็นที่รู้จักของทุกคน ไม่ว่าเจี้ยนเฉินจะไปที่ไหน เขาก็จะได้ยินเกี่ยวกับเรื่องของตระกูลเทียนซ่ง
หลังจากที่ผู้บัญชาการเต้าหลีพูดจบ หยุนหลีก็หันไปหาเจี้ยนเฉินด้วยท่าทางสับสน แต่เขาก็ไม่ได้ไปไหน
หยุนหลีขมวดคิ้วในขณะที่เขามองไปที่เจี้ยนเฉิน เขาลังเลสักครู่ก่อนที่จะพูดออกมา “น้องเจี้ยนเฉิน หนึ่งปีที่ผ่านมามีเหตุการณ์หนึ่งใหญ่มากเกิดขึ้นที่เมืองเวค ตระกูลอันดับหนึ่งในเมืองเวค ตระกูลเทียนซ่ง นายน้อยของตระกูลได้ถูกใครบางคนฆ่า และถ้าข้อมูลนี้เชื่อถือได้ คนที่ฆ่าเทียนซ่งคังนั้นเป็นคนหนุ่มที่อายุไม่ต่างจากเจ้านัก สิ่งที่สำคัญที่สุด คนหนุ่มคนนั้นก็ชื่อว่าเจี้ยนเฉินเหมือนกัน นั้นหมายความว่า นั้นก็คงเป็นเจ้าอย่างแน่นอน”เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย จุดจบแบบนี้เป็นอะไรที่เขาคาดหวังไว้มานานอยู่แล้ว เขาพูดออกมา “ท่านเจ้าเมืองพูดถูกแล้ว คนผู้นั้นคือข้าน้อยเอง”แม้ว่าเขาจะเดาว่าคำตอบจะต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว แต่หยุนหลีก็