วดเร็ว เขามองเจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่ซับซ้อน ก่อนที่จะก้มตัวลงไปกระซิบที่หูของหยุนหลีเมื่อเห็นว่าใบหน้าของเจ้าเมืองหยุนหลีเคร่งเครียดมากกว่าเดิมก่อนที่จะเริ่มสับสนมาก เจี้ยนเฉินก็ทำหน้าสับสนออกมาเช่นกันหลังจากที่เห็นสีหน้าของหยุนหลีที่ค่อย ๆ เปลี่ยนไป เจี้ยนเฉินก็รู้สึกสงสัย แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าคำพูดอะไรที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมากมายขนาดนี้ เจี้ยนเฉินก็ได้เริ่มเดาเรื่องสองเรื่องที่อาจจะเป็นไปได้หลังจากที่เต้าหลีจ้องมาที่เขาทันใดนั้นเอง สายตาของเจี้ยนเฉินก็เป็นประกายในขณะที่เขาคิดกับตัวเอง “เป็นไปได้หรือไม่ว่ามันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับตระกูลเทียนซ่ง ? ” ศัตรูของเจี้ยนเฉินในเมืองเวคนั้นมีน้อยมาก แต่หลังจากที่ได้เห็นใบหน้าของหยุนหลีที่เคร่งเครียดมาก ก็มีเพียงเรื่องเดียว หลังจากที่เขาจัดการกับตระกูลโจวและทหารรับจ้างโจวไป เทียนซ่งหลีจากตระกูลเทียนซ่งก็ทราบข่าวแล้ว และการที่เจี้ยนเฉินไปฆ่าบุตรชายของเขา เทียนซ่งคัง นั้น ความแค้นนี้คงไม่จบอย่างสวยงามแน่
เจี้ยนเฉินต้องการที่จะตามหาครอบครัวของลุงเคนกาลในเมืองเวค ถึงแม้เจี้ยนเฉินจะไม่กลัวพวกนี้ แต่เพราะเหตุผลข้างต้นทำให้เขาไม่ปรารถนาที่จะสู้กับผู้รักษากฎหมายของเมืองเวค
“น้องชาย โปรดรอก่อน ! ” เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินช้าลง เต้าหลีก็เรียกออกไปอีกครั้ง ในขณัที่เขาเร่งกลุ่มของเขาให้เร็วยิ่งขึ้นเจี้ยนเฉินมองไปที่เต้าหลีและกลุ่มชายที่อยู่ถัดจากเขาก่อน
