้วยความเสียใจคนที่ยืนอยู่ถัดจากเขาเป็นผู้บัญชาการป้องกันเมืองเวค เต้าหลี เขาถอนหายใจและเชื่อไม่ลงในสิ่งที่เขากำลังเห็น ก่อนที่จะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเสียใจ “ท่านเจ้าเมือง พวกเรามาสายไป”หลังจากนั้น หยุนหลีก็ลืมตาในขณะที่เขาจ้องไปที่ร่างหลายร่างที่เกลื่อนกลาดไปบนพื้น เขาข่มความเสียใจในใจไปในที่สุด จากนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่าทุกคนนั้นมีแผลที่คอ มันมีบาดแผลเพียงแห่งเดียวเท่านั้น และโจวบูตงก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น“เต้าหลี คนที่มาที่นี่เพื่อที่จะล้างเค้นตระกูลโจวเป็นชายหนุ่มที่อายุ 20 ปี เช่นนั้นหรือ ? ” หยุนหลีจ้องไปที่ผู้บัญชาการเต้าหลีด้วยใบหน้าที่เย็นชา“ขอรับ นายท่าน จากลักษณะของเขา อายุของเขาน่าจะประมาณ 20 ปี และมีใบหน้าที่อ่อนเยาว์มาก” เต้าหลีพูดออกมาเมื่อได้ยินแบบนี้ หยุนหลีก็เงียบไปในขณะที่เขาเริ่มพูดออกมา “ถ้างั้น ตระกูลโจวก็ถกทำลายไปแล้ว นี่ทำให้กองกำลังป้องกันฝูงสัตว์อสูรของพวกเราอ่อนลง แต่จอมยุทธหนุ่มคนนี้อยู่ในเมืองเวคของพวกเรา ถ้าเราดึงเขามาได้ พวกเราจะสามารถป้องกันฝูงสัตว์อสูรได้อย่างสบาย”“นายท่านหลักแหลมจริง ๆ ข้าน้อยก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน” เต้าหลีพูดออกมาด้วยท่าทางจริงจัง“มา เขาต้องยังไปได้ไม่ไกลแน่ พวกเรามาไล่ตามเขาไปกัน” หยุนหลีเริ่มเดินไปอย่างเร็วเพื่อนำเต้าหลีและยามรักษาการออกไปจากลานหลังจากนั้น หยุนหลีก็เริ่มไล่ตามเจี้ยนเฉินจากรอยเลือดที่เจี้ยนเฉินทิ้งไว้…..เจี้ยนเฉินเดินขมวด
