คนกระบี่วายุโปรยพุ่งไปตามทาง และมันก็บินเป็นภาพลางลางสีเงินไปที่สมาชิกของหน่วยราชาพยัคฆ์และเฉือดคอของพวกเขาทุกคนและพวกเขาก็สิ้นใจในพริบตาเดียว คนยี่สิบคนจากหน่วยราชาพยัคฆ์ก็ถูกเจี้ยนเฉินกำจัดไปจนหมดเมื่อเห็นว่าหน่วยราชาพยัคฆ์ถูกฆ่าไปอย่างรวดเร็ว โจวบูตงก็เริ่มสั่นไปด้วยความโมโห ในขณะที่ความโกรธของเขาพุ่งไปถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน หน่วยราชาพยัคฆ์เป็นสมบัติล้ำค่าอย่างยิ่งต่อเขา และเป็นกองกำลังสุอยอดที่เขาทุ่มเทเวลามากมายไปในการฝึกในขณะที่โจวบูตงเริ่มคิดเกี่ยวกับสถานการณ์ล่าสุดในตอนนี้ เสียงของกระบี่วายุโปรยที่เปล่งแสงสว่างของเจี้ยนเฉินก็ดังขึ้นมาและพุ่งแทงมาที่คอของเขาโจวบูตงยกดาบขึ้นทันทีเพื่อที่จะป้องกันการแทงของดาบวายุโปรย แต่ในขณะที่อาวุธทั้งสองปะทะกัน พลังจากกระบี่ก็ทำให้เขาถอยไปหลายก้าวเจี้ยนเฉินไม่ปล่อยให้โจวบูตงมีเวลาตั้งตัวและเคลื่อนที่เข้าหาเขาทันที กระบี่ของเขาเคลื่อนไปอย่างรวดเร็วในขณะที่มันฟันออกไปอีกครั้งหลังจากนั้น การโจมตีที่สามและที่สี่ตามออกไปจนเหมือนพร้อมกันด้วยความเร็วที่มากกว่าการโจมตีสองครั้งแรกการโจมตีครั้งที่ห้า…กระบี่วายุโปรยหายไปเหมือนภาพเบลอเบลอของแสง ในขณะที่เงาของกระบี่ทับซ้อนกับกระบี่จริงจริง การโจมตีนั้นรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อจนทำให้โจวบูตงไม่มีเวลาตั้งตัว“ฉึก!”ตาของโจวบูตงทำได้แค่เบิกกว้างออกในขณะที่กระบี่วายุโปรยเร็วเกินกว่าที่เขาจะตั้งรับได้ทันและมัน
