างยิ่งต่อเขา และเป็นกองกำลังสุอยอดที่เขาทุ่มเทเวลามากมายไปในการฝึกในขณะที่โจวบูตงเริ่มคิดเกี่ยวกับสถานการณ์ล่าสุดในตอนนี้ เสียงของกระบี่วายุโปรยที่เปล่งแสงสว่างของเจี้ยนเฉินก็ดังขึ้นมาและพุ่งแทงมาที่คอของเขาโจวบูตงยกดาบขึ้นทันทีเพื่อที่จะป้องกันการแทงของดาบวายุโปรย แต่ในขณะที่อาวุธทั้งสองปะทะกัน พลังจากกระบี่ก็ทำให้เขาถอยไปหลายก้าวเจี้ยนเฉินไม่ปล่อยให้โจวบูตงมีเวลาตั้งตัวและเคลื่อนที่เข้าหาเขาทันที กระบี่ของเขาเคลื่อนไปอย่างรวดเร็วในขณะที่มันฟันออกไปอีกครั้งหลังจากนั้น การโจมตีที่สามและที่สี่ตามออกไปจนเหมือนพร้อมกันด้วยความเร็วที่มากกว่าการโจมตีสองครั้งแรกการโจมตีครั้งที่ห้า…กระบี่วายุโปรยหายไปเหมือนภาพเบลอเบลอของแสง ในขณะที่เงาของกระบี่ทับซ้อนกับกระบี่จริงจริง การโจมตีนั้นรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อจนทำให้โจวบูตงไม่มีเวลาตั้งตัว“ฉึก!”ตาของโจวบูตงทำได้แค่เบิกกว้างออกในขณะที่กระบี่วายุโปรยเร็วเกินกว่าที่เขาจะตั้งรับได้ทันและมันก็แทงทะลุคอของเขาไป
ชายสิบกว่าคนก็ไม่ได้ชักช้า หลังจากที่พลาดไป มือของพวกเขาก็ไม่ได้หยุดและไล่ตามเจี้ยนเฉินไปทันที หอกของโจวหยุนที่มีพลังเซียนปริมาณมหาศาลที่เปลี่ยนไปเป็นหอกสายฟ้าสีขาวพุ่งไปที่หัวใจของเจี้ยนเฉิน มันเป็นการโจมตีที่โจวหยุนทุ่มสุดตัว
“หืม ! ” เจี้ยนเฉินเบ้ปากด้วยความเหยียดหยาม แม้ว่าคนทั้งสองกว่าคนจะดุร้ายมาก แต่พวกเขาก็สร้างความกดดันให้เจี้ยนเฉินเพีย
