มรักษาการอยู่ 100 คน แต่หลังจากที่ผ่านไปเพียงครู่เดียวก็มีเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้นที่เหลืออยู่หัวหน้าโจว โจวบูตงได้ล่าถอยออกจากการต่อสู้ด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด ในขณะที่เขาเห็นเจี้ยนเฉินเอาแต่ฆ่าคนของเขาอยู่ฝ่ายเดียว“หัวหน้าตระกูล ชายผู้นั้นแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ และกระบี่ของเขาก็รวดเร็วเหลือเกิน ! มันยากที่พวกเราจะตามได้ทัน ยามรักษาการพวกนั้นไม่มีโอกาสที่จะหลบมันได้เลย ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ข้าเกรงว่ายามรักษาการพวกนี้จะถูกกำจัดไปทั้งหมดในไม่ช้า ! ” ชายวัยหลางคนร้องออกมาทางด้านหลังของโจวบูตงตาของโจวบูตงเป็นประกายอย่างเย็นชา ในขณะที่เขาพูดออกมา “ด้วยการที่เขาใช้กระบี่อย่างรวดเร็วเช่นนี้ พลังเซียนของเขาจะถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว ก่อนหน้านี้เขาก็ได้ไปอาละวาดเข่นฆ่าทหารรับจ้างโจวมา ไม่มีทางที่พลังเซียนของเขาจะฟื้นคืนเร็วขนาดนั้น ให้เขาใช้พลังเซียนกับพวกยามรักษาการพวกนี้ให้หมดไปก่อน ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะยังมีพลังเซียนเหลืออยู่หลังจากนี้ โจวเหลียนหยุน รีบไปพาหน่วยราชาพยัคฆ์มาที่นี่ ครั้งนี้นั้นจะประมาทศัตรูไม่ได้ ข้าไม่มั่นใจที่จะพูดว่า ในตอนนี้นั้นชีวิตของตระกูลโจวของพวกเรานั้นแขวนอยู่บนเส้นด้าย พวกเราต้องทุ่มกำลังทั้งหมดของพวกเรา”“ขอรับ หัวหน้าตระกูล”หลังจากที่ถูกสั่งแล้ว เขาก็พุ่งออกไปที่ด้านหลังของลานของตระกูลโจวหลังจากที่ยามรักษาการของตระกูลโจวถูกสังหารไปมากมาย ก็มีเพียงพวกเขาสิบคนเท่านั
