นี้ให้หมดไปก่อน ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะยังมีพลังเซียนเหลืออยู่หลังจากนี้ โจวเหลียนหยุน รีบไปพาหน่วยราชาพยัคฆ์มาที่นี่ ครั้งนี้นั้นจะประมาทศัตรูไม่ได้ ข้าไม่มั่นใจที่จะพูดว่า ในตอนนี้นั้นชีวิตของตระกูลโจวของพวกเรานั้นแขวนอยู่บนเส้นด้าย พวกเราต้องทุ่มกำลังทั้งหมดของพวกเรา”“ขอรับ หัวหน้าตระกูล”หลังจากที่ถูกสั่งแล้ว เขาก็พุ่งออกไปที่ด้านหลังของลานของตระกูลโจวหลังจากที่ยามรักษาการของตระกูลโจวถูกสังหารไปมากมาย ก็มีเพียงพวกเขาสิบคนเท่านั้นที่เหลืออยู่ และยามรักษาการอีกประมาณ 100 คนที่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นและย้อมให้พื้นหินอ่อนเป็นสีแดงร่างของเจี้ยนเฉินหายไปในขณะที่เขาไปปรากฏตัวอีกครั้งด้านหลังยามรักษาการทั้งสิบคน กระบี่วายุโปรยมีแสงเปล่งแสงสลัวออกมา ในขณะที่เขาแทงไปที่คอและหยุดลมหายใจพร้อมทั้งชีวิตของพวกยามรักษาการในตอนนี้เอง ยามรักษาการของตระกูลโจวทุกคนก็ถูกกำจัดไปทั้งหมด คนที่เหลืออยู่ที่ลานทั้งหมดมีเพียง โจวบูตงและสมาชิกสิบกว่าคนของตระกูลเท่านั้นหลังจากที่เจียนเฉินแทงไปที่คอของยามรักษาการสิบคนสุดท้ายที่เหลือแล้ว เสียงลมบาดหูก็ดังขึ้นมาเหมือนว่ามีลมพายุรุนแรงพัดมาทางเขาจากด้านหลังก่อนที่สายลมที่หนาวเย็นจะปะทะกับเจี้ยนเฉิน ใบหน้าของเขาก็เคร่งเครียดขึ้นมา ก่อนที่เขาจะหันไปและเอากระบี่วายุโปรยออกมาเพื่อป้องกันตัว“แกร้ง ! “ดาบใหญ่ปะทะกับกระบี่ของเจี้ยนเฉิน และส่งพลังปริมาณมหาศาลจากดาบสู่กระบี่