ด้วยเจี้ยนเฉินไม่ลังเลและฟันกระบี่วายุโปรยที่มีปราณกระบี่จำนวนมหาศาลไปที่ดาบของโจวบูตงในขณะที่อาวุธเซียนทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ คลื่นพลังเซียนที่แข็งแกร่งก็พุ่งออกจากจุดศูนย์กลางไปรอบ ๆ ทิศทาง ทำให้หญ้าและคนอื่นของตระกูลโจวกระเด็นออกไปจากการโจมตีก่อนหน้านี้ พลังเซียนปริมาณมหาศาลได้ทำให้เจี้ยนเฉินถอยไป 6 ก้าว ในขณะที่โจวบูตงถอยหลังไป 3 ก้าวก่อนที่จะรอให้เจี้ยนเฉินได้ตั้งตัว สมาชิกทั้งสิบของตระกูลก็พุ่งไปที่เขาด้วยพลังเซียนปริมาณมหาศาลที่เปล่งออกมาจากอาวุธเซียนของพวกเขา เพื่อเตรียมตัวที่จะฟันเขา โจวหยุนเองก็พุ่งไปด้านหลังเจี้ยนเฉินและเขาก็ใช้หอกยาวที่เหมือนกับงูแล้วแทงไปที่เจี้ยนเฉิน
ตาของโจวบูตงเป็นประกายอย่างเย็นชา ในขณะที่เขาพูดออกมา “ด้วยการที่เขาใช้กระบี่อย่างรวดเร็วเช่นนี้ พลังเซียนของเขาจะถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว ก่อนหน้านี้เขาก็ได้ไปอาละวาดเข่นฆ่าทหารรับจ้างโจวมา ไม่มีทางที่พลังเซียนของเขาจะฟื้นคืนเร็วขนาดนั้น ให้เขาใช้พลังเซียนกับพวกยามรักษาการพวกนี้ให้หมดไปก่อน ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะยังมีพลังเซียนเหลืออยู่หลังจากนี้ โจวเหลียนหยุน รีบไปพาหน่วยราชาพยัคฆ์มาที่นี่ ครั้งนี้นั้นจะประมาทศัตรูไม่ได้ ข้าไม่มั่นใจที่จะพูดว่า ในตอนนี้นั้นชีวิตของตระกูลโจวของพวกเรานั้นแขวนอยู่บนเส้นด้าย พวกเราต้องทุ่มกำลังทั้งหมดของพวกเรา”
“ขอรับ หัวหน้าตระกูล”หลังจากที่ถูกสั่งแล้ว เขาก็พุ่งออกไปที่ด้านหลังขอ
