ระแทกถอยหลังไปหลายก้าวเพราะคลื่นกระแทกกระบี่ปะทะกับหอกในขณะที่เจี้ยนเฉินและโจวหยุนยังติดพันกันอยู่ ทันใดนั้นเอง ในระหว่างอาวุธทั้งสอง แสงสีขาวก็สว่างขึ้นมาในขณะที่กระบี่วายุโปรยก็พุ่งออกไปที่คอของโจวหยุนทันทีกระบี่เร็วอย่างเหลือเชื่อมาก ดังนั้นก่อนที่โจวหยุนจะได้ทันตั้งตัว มันก็ห่างจากคอของเขาไม่ถึงฟุตแล้วใบหน้าของโจวหยุนนิ่งอึ้งไป แต่เพราะว่าประสบการหลายปีในการต่อสู้ของเขา เขาจึงยังสงบอยู่ภายใต้ความกดดันและเขาก็ดีดตัวออกไปด้านหลัง ในเวลาเดียวกัน หอกยาวในมือของเขาก็ดีดกลับไปที่เขาเพื่อที่จะป้องกันกระบี่ที่โจมตีเข้ามา“ชิ้ง ! “ในตอนที่โจวหยุนเอาหอกออกมาบังด้านหน้าเขา กระบี่วายุโปรยก็ฟันผ่านหอกไปและส่งผ่านพลังมหาศาลไปที่มัน พลังส่งต่อไปที่หอกอย่างต่อเนื่องไปถึงโจวหยุน และทำให้เขาถอยโซเซไปหลายก้าวแม้ว่ามันจะไม่ใช่การโจมตีถึงตาย แต่ใบหน้าของโจวหยุนก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ในขณะที่หน้าเขาก็ซีดไปด้วยความตกใจ “ช่างเป็นกระบี่ที่ว่องไวอะไรเช่นนี้ ! ข้าเกือบจะกันมันไม่ได้เลย ! “แม้ว่าโจวหยุนจะเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ แต่เขาก็เพิ่งตัดผ่านมาได้ไม่นาน เขาเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษในระดับต้นเท่านั้น และเทียบกับเจี้ยนเฉินแล้ว ความแข็งแกร่งของโจวหยุนก็เทียบได้กับเซียนผู้เชี่ยวชาญในระดับสูงสุดเท่านั้นจากนั้น ในขณะที่โจวหยุนกำลังครุ่นคิดกับตัวเองและพยายามที่จะทรงตัวจากการถอยไปด้านหลัง แสงสีขาวก็พุ่ง
