้างตะโกนออกมาอย่างหดหู่พร้อมเสียงสั่นเล็กน้อย“ไม่มีใครเหลืออีกเลยหรือ ? ” สายตาของโจวหยุนมืดมนลงทันที“ทุกคน ทุกคนตายหมด หัวหน้า” ทหารรับจ้างอีกคนพูดออกมาเมื่อได้ยินดังนั้น จิตสังหารมหาศาลก็ไหลออกมาจากร่างของโจวหยุน ในขณะที่เขาคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว “ใครกันที่กล้า…”“ปัง ! “ก่อนที่โจวหยุนจะพูดจบ ประตูใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลโจวก็ระเบิดเปิดออกมาด้วยเสียงอันดังก่อนที่จะแตกออกเป็นสี่ชิ้นและปลิวมาที่ลาน
ทุกวันนี้ ถนนภายในเมืองเวคมีคนมากกว่าที่เคย ถ้าสังเกตดีดีจะเห็นว่าคนส่วนใหญ่บนถนนนั้นเป็นทหารรับจ้างที่กำลังทำงานของพวกเขาอยู่
“หลบไป ข้าบอกให้หลบไป!”ในตอนนี้เอง เสียงดังและลนลานก็ดังผ่านถนนมาทำให้ทุกคนหันไปมอง ชายวัยกลางคนหลายคนกำลังเคลื่อนที่ไปตามถนนอย่างรวดเร็วด้วยความสิ้นหวัง แต่ละคนสวมเสื้อสีต่างกัน แต่แถบบนหน้าอกของพวกเขานั้นก็เป็นเอกลักษณ์เหมือนกัน ใครก็ตามที่โชคร้ายไปขวางทางพวกเขาก็จะถูกผลักออกไปอย่างไม่สนใจ ทำให้พวกเขาโดนด่าด้วยความโกรธ“ดูตราของพวกเขาสิ ไม่ใช่ว่าพวกเขาเป็นคนของกลุ่มทหารรับจ้างโจวหรือ ? ““พวกเขาเป็นทหารรับจ้างโจวจริง ๆ ทำไมพวกเขาถึงได้ตื่นตกใจเช่นนี้ ? มันเหมือนกับว่าพวกเขากำลังโดนใครสักคนตามล่า”ในตอนที่คนบางคนบนถนนจำตราของชายพวกนั้นได้ พวกเขาก็แปลกใจที่ได้เห็นเหตุการณ์ที่แปลกประหลาดนี้ แม้แต่คนที่ถูกพวกเขาผลักให้พ้นทางออกไปก็ยังเก็บความโกรธและอาวุธเซียนของพวกเขาก
