เป็นไปได้ในเรื่องนี้ทหารรับจ้างโจวยังคงพุ่งไปอย่างบ้าคลั่งและสิ้นหวังอีก 10 กิโลเมตร ก่อนที่พวกเขาจะไปถึงคฤหาสน์ที่ใหญ่โตที่มีประตูกว้าง 6 เมตรและสูง 4 เมตร บนประตูใหญ่นี้มีป้ายขนาดใหญ่ที่มีคำว่า “ตระกูลโจว” เขียนอยู่เป็นสีทองสดใส แค่เห็นจากป้ายเพียงอย่างเดียวก็บอกได้เลยว่า คนที่เป็นเจ้าของของที่นี่ต้องมีความมั่งคั่งและพลังอำนาจมากแน่ ๆ“ให้พวกเราเข้าไป พวกเราเป็นคนของกลุ่มทหารรับจ้างโจว พวกเรามีเรื่องสำคัญแจ้งกัปตัน ! ” คนของทหารรับจ้างโจวตะะโกนบอกยามรักษาการณ์ที่ประตูอย่างลนลาน เมื่อยามรักษาการเห็นกลุ่มคนที่กำลังพุ่งเข้ามาที่ทางเข้าด้วยใบหน้าลนลาน ยามรักษาการก็รู้มีบางอย่างเกิดขึ้นและพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะขวางและปล่อยให้พวกนั้นเข้าไปภายในที่อยู่ของตระกูลโจวมีโถงใหญ่อยู่ มีชายชราอายุ 70 ปีนั่งอยู่ 1 คนที่ตำแหน่งแรกของโต๊ะพร้อมกับสมาชิกอีก 10 คนใกล้ ๆชายชราจ้องไปที่คนที่สวมเกราะใกล้ ๆ ชายนั่นดูกำยำและสงบ ชายชราหัวเราะออกมา “ผู้บัญชาการเต้าหลี ท่านไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตระกูลโจวของพวกเราอยู่เหนือเมืองเวคมานับสิบปี พูดได้ว่าเมืองเวคนั้นเป็นบ้านเกิดของพวกเราเลยในตอนนี้ เรื่องฝูงสัตว์อสูรนี้ พวกเราตระกูลโจวเตรียมพร้อมที่จะสู้แน่ พวกเราจะพยายามอย่างที่สุดเพื่อปกป้องเมืองเวค”ชายวัยกลางคนที่อยู่ในชุดเกราะยิ้มออกมาเล็กน้อยในขณะที่เขาประสานมือเข้าด้วยกัน “จากคำของผู้เฒ่าของตระกู
