้แม้แต่คนเดียว หลังจากที่ฆ่าเซียนผู้เชี่ยวชาญไปสองคนอย่างรวดเร็ว กระบี่วายุโปรยของเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปเป็นภาพพร่ามัวสีเงินอีกครั้ง และล้อมคนที่เหลือเอาไว้ด้วยปราณกระบี่ของเขาฉึก ! ฉึก ! ฉึก !กระบี่วายุโปรยแทงลงมาอีก 3 ครั้งและทันใดนั้นเอง เซียนผู้เชี่ยวชาญก็ถูกแทงไปที่คอจนกระทั่งถึงตอนนี้ เซียนผู้เชี่ยวชาญที่เหลืออีกไม่กี่คนก็นิ่งไป แต่ละคนมีท่าทางกลัวอย่างน่าสังเวชและพวกเขาเคลื่อนไหวเพื่อที่จะหลบเจี้ยนเฉินเพื่อพยายามที่จะล่อความสนใจของเขาไป“หยุด หยุด ! ถ้ามีอะไรที่เจ้าอยากจะบอก บอกมาเลยเร็วเข้า ! ” ชายที่มีแผลเป็นร้องออกไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความคลั่งในขณะที่เขาหลบไปข้าง ๆ ในตอนนี้ท่าทางของเขาไม่ได้ตกตะลึงแล้ว แต่แทนที่ด้วยความกลัวและความสิ้นหวังเจี้ยนเฉินหยุดการฆ่าล้างบางสักครู่ก่อนที่จะจ้องไปที่เซียนผู้เชี่ยวชาญบางคน “พูดมาถ้างั้น หัวหน้าของพวกเจ้าอยู่ที่ไหน ? ” ในโรงเตี๊ยม เจี้ยนเฉินรู้แล้วว่าหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างโจวเป็นจอมยุทธที่เป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ ภายในกลุ่มคนพวกนี้ เขารู้ว่าไม่มีใครสักคนที่อยู่ในระดับนี้ ด้วยสถานการณ์แบบนี้ นั่นหมายความได้อย่างเดียวว่าหัวหน้าไม่อยู่ที่นี่ นี่ยังไม่พอเพราะเขาต้องการที่จะฆ่าหัวหน้าชายที่มีแผลเป็นถอนหายใจยาวออกมา ในขณะที่เขาพยายามจะสงบใจลง เขาจ้องไปที่เจี้ยนเฉินและพูดออกมาเสียงสั่น “น้องชาย ข้าไม่รู้ว่าหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างโจวของพวกเรา
