ารฆ่าคนเหล่านั้นเจี้ยนเฉินพุ่งไปที่คู่ต่อสู้คนต่อไปอย่างพลิ้วไหวเหมือนสายน้ำ ในการเคลื่อนไหวแต่ละครั้งของเขาก็จะมีคนตายด้วยกระบี่ของเขาพร้อมกับเลือดที่กระจายลอยไปในอากาศ พื้นเริ่มนองไปด้วยเลือดจากเหยื่อของเจี้ยนเฉินการฆ่าฟันอย่างไร้ปราณีดำเนินต่อไป ในขณะที่ทหารรับจ้างโจวร้องตะโกนสู้อย่างต่อเนื่อง แต่น่าประหลาดใจที่ไม่มีใครสักคนเลยที่ส่งเสียงออกมาด้วยความเจ็บปวดหลังจากประมือกับเจี้ยนเฉิน เพราะว่าเจี้ยนเฉินตัดลำคอของพวกเขาออกและทำให้พวกเขาพูดไม่ได้อีก บางคนไม่รู้สึกเจ็บปวดในตอนที่เขาตายด้วยซ้ำหลังจากที่ผ่านไปอีก 10 อึดใจ เจี้ยนเฉินก็หยุดการสังหารหมู่อยู่ฝ่ายเดียวในที่สุด ในตอนนี้เอง ทั่วทั้งลานบ้านเต็มไปด้วยศพของทหารรับจ้างโจว มีคนเป็นร้อยในตอนแรก แต่หลังจากที่เจี้ยนเฉินฆ่าพวกเขาไป ศพของพวกเขาก็กองเป็นร้อยซ้อน ๆ กัน แต่ละร่างมีแผลเดียวที่คอซึ่งมีเลือดไหลออกมาไม่หยุดไปบนพื้น ย้อมให้พื้นเป็นสีแดง กลิ่นคาวเลือดเริ่มคลุ้งไปในอากาศและทำให้ใครก็ตามที่สูดดมมันเข้าไปต้องอาเจียนในตอนนี้ มีเพียงชายที่มีแผลเป็นและคนอื่นสิบกว่าคนด้านหลังเขาเท่านั้นที่เหลืออยู่ พวกเขาทั้งหมดมีใบหน้างุนงงเหมือนว่าพวกเขาไม่เชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าพวกเขาเคยมีคนเป็นร้อย แต่ในเวลาเพียงสั้น ๆ ทั้งหมดก็ถูกฆ่าโดยเด็กหนุ่มที่อายุไม่เกิน 20 ปี แม้ว่าพวกเขาจะเห็นกับตาในการฆ่าล้างบางที่น่าตกตะลึงนี้ พวกเขาก็ยังคงไม่เชื่อม
