ละร้องออกมาอย่างดุร้าย“เจ้ากล้าที่จะต่อต้านพวกเราทหารรับจ้างโจว เจ้าต้องการรนหาที่ตายเช่นนั้นหรือ ! ” หนึ่งในนั้นคำรามเมื่อสมาชิกอีกสองคนพุ่งเข้าใส่เจี้ยนเฉิน พร้อมกับอาวุธเซียนของพวกเขาพร้อมที่จะฟันไปยังเจี้ยนเฉินเขาดึงกระบี่วายุโปรยออกจากคอทหารรับจ้างที่ตายแล้วอย่างสบาย ๆ ก่อนที่มันจะเปล่งประกายสีเงินอีกครั้ง ในขณะที่อาวุธเซียนทั้งสามพุ่งโจมตีไปที่เจี้ยนเฉิน กระบี่ของเขาก็บินออกไปและตัดผ่านลำคอของทหารรับจ้างสองคนและหยุดตรงหน้าคอของทหารรับจ้างคนที่เหลืออยู่เมื่ออาวุธเซียนหยุดชั่วครู่อยู่ตรงคอของเขา ทหารรับจ้างคนสุดท้ายก็เรียกอาวุธเซียนของเขากลับมาพร้อมกับใบหน้าที่ซีดเผือดอย่างรวดเร็ว เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กอายุยี่สิบปีอย่างเจี้ยนเฉินจะสามารถเอาชนะเขาได้ ความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในระดับเซียนผู้เชี่ยวชาญขั้นต้น แต่เขาไม่สามารถเทียบได้กับเด็กน้อยอย่างเจี้ยนเฉินแววตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อยขณะที่หันหน้าไปมองทหารรับจ้างทั้งสองที่อยู่ข้าง ๆ เขา ดวงตาของเขามองเห็นเพียงสายเลือดเล็ก ๆ ที่ไหลออกมาจากคอก่อนที่ร่างของพวกเขาจะล้มลงสู่พื้นณ จุดนี้ ความกล้าหาญของทหารรับจ้างคนสุดท้ายสลายไปเมื่อเขารู้สึกหวาดกลัวในใจ เขารีบร้องออกมาเพื่อขอการให้อภัยว่า “อย่าฆ่าข้า อย่า ! ท่านจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่ หากมีสิ่งที่ท่านต้องการพูดก็พูดได้ ! แค่อย่าฆ่าข้า ข้าจะทำทุกอย่างที่ท่านต้องการให้ข้าทำ ! “เมื่อเห็นหน้าตาที่
