ขาก็ปรากฏตัวต่อหน้าสัตว์อสูรสงครามและกระบี่วายุโปรยก็พลันปรากฏขึ้นในมือขวาของเขา ด้วยปราณกระบี่ที่แหลมคมจำนวนหนึ่งที่เปลี่ยนไปเป็นประกายรอบ ๆ ใบมีด เจี้ยนเฉินแทงมันไปที่หว่างคิ้วของสัตว์อสูรสงครามแม้ว่ากระบี่วายุโปรยจะสร้างช่องว่างระหว่างสัตว์อสูรสงคราม มันก็ถูกขัดขวางไม่ให้ไปไกลกว่านี้ ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลงครู่หนึ่งเมื่อเขารู้สึกถึงแรงต่อต้านกระบี่จำนวนมาก สักครู่หนึ่ง เจี้ยนเฉินเริ่มสงสัยว่านี่เป็นสัตว์อสูรสงครามและเป็นสิ่งสำคัญที่ไม่มีใครเทียบได้“โฮก ! ” สัตว์อสูรสงครามคำรามออกมาด้วยความโกรธ ขณะที่ดวงตาทั้งสองของมันจ้องไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับแววตาที่กระหายเลือดและตะปบฝ่ามือไปที่เขาพลิกร่างของเขาไปในอากาศ เขาร่อนลงบนพื้นเพื่อหลีกเลี่ยงอุ้งเท้าอย่างสวยงาม ดวงตาของเขาแข็งกร้าวในขณะที่เขามองไปที่สัตว์อสูรสงครามประเภทกอริลลา ” ช่างเป็นการป้องกันที่แข็งแกร่งที่มากเกินความคาดหมายของข้าเป็นอย่างมาก ไม่น่าแปลกใจที่ตำนานกล่าวไว้ว่าแม้กระทั่งปืนใหญ่ผลึกแกนสัตว์อสูรก็ไม่สามารถทำร้ายมันได้”อย่างไรก็ตาม การโจมตีด้วยกระบี่ครั้งแรกของเขาได้ทิ้งร่องรอยไว้เพียงเล็กน้อยให้สังเกตเห็น แม้ว่าจะไม่ได้ทำการโจมตีสัตว์อสูรสงครามอย่างรุนแรงก็ตาม แม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้กำลังทั้งหมด แต่เจี้ยนเฉินก็รู้ว่าถึงแม้จะใช้มันก็ตาม แต่มันก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าเขาจะสามารถทำลายการป้องกันของสัตว์อสูรสงครามได้การป้อ