์อสูรสงครามลงไปในกะโหลกศีรษะของมันอย่างง่ายดายการป้องกันของสัตว์อสูรสงครามนั้นเปรียบเสมือนเต้าหู้เมื่อเทียบกับกระบี่วายุโปรย ขณะที่เจี้ยนเฉินแทงด้วยกระบี่วายุโปรยของเขา เขาไม่รู้สึกถึงแรงต่อต้านเลย“ฮูว์ ! ” สัตว์อสูรสงครามร้องออกมาอย่างน่าสมเพชสะท้อนมาในอากาศ เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดค่อย ๆ หายไป เมื่อร่างยักษ์กระแทกลงกับพื้นอย่างช้า ๆเจี้ยนเฉินดึงกระบี่วายุโปรยของเขาออกจากหัวกะโหลกของสัตว์อสูรสงครามในขณะที่เลือดหยดไม่กี่หยดก็ตกลงสู่พื้น“ปัง ! ” ร่างยักษ์ของสัตว์อสูรสงครามกระแทกกับ พื้นดินสั่นสะเทือนสองครั้งก่อนที่จะส่งฝุ่นจำนวนมากลอยฟุ้งขึ้นไปในอากาศ
” การป้องกันของสัตว์อสูรสงครามค่อนข้างแข็งแกร่ง ทุกคนเพิ่มพลังในการโจมตีของพวกเจ้า รวมพวกมันเข้าด้วยกัน ! ” ฮูดอฟร้องออกมาเมื่ออาวุธปรากฏขึ้นในมือขวาของเขา ด้วยเสียงตะโกนอันดัง พลังเซียนจำนวนมากไหลเข้าสู่อาวุธเซียนของเขา ขณะที่เขาฟันเข้าใส่อสูรสงคราม
เช่นเดียวกับฮูดอฟที่ใช้พลังทั้งหมดของเขาในการโจมตีครั้งนั้นแต่มันก็ไม่มีผลใด ๆ ผิวของสัตว์อสูรสงครามยังคงไม่มีบาดแผลดังเดิมและไม่มีแม้แต่ขนสักเส้นเดียวที่ถูกตัด
“บัดซบ ! ” ฮูดอฟอดไม่ได้ที่จะสบถเสียงดัง ” ทำไมสัตว์อสูรสงครามตัวนี้ถึงได้แข็งแกร่งยิ่งนัก ? มันยืนอยู่ตรงนั้นเพื่อให้ข้าสังหาร แต่ก็ข้าสังหารมันไม่ได้ ! “
“หัวหน้า สัตว์อสูรสงครามตัวนี้ มันแข็งแกร่งเกินไปในแง่ของการป้องกัน !
