ดับ 4 และ 12 ชั่วยามต่อวันนั่นหมายความว่าแกนอสูร ระดับ 4 ถึง 12 อันในแต่ละวัน มันช่างสิ้นเปลืองเสียจริง” เจี้ยนเฉินถอนหายใจขณะที่เขาขมวดคิ้วเข้าด้วยกัน
คืนนั้นสงบมากในที่ตั้งค่ายพักแรม แต่บางครั้งก็มีเสียงแปลก ๆ
……
ในตอนเช้าดวงอาทิตย์ได้ย้อมแผ่นดินสีแดงสดในขณะที่กลุ่มทหารรับจ้างอัศวินเก็บกระโจมของพวกเขาขณะที่สนทนากัน หลังจากนั้นไม่นาน ค่ายพักแรมก็กลับมามีชีวิตชีวาพร้อมกับเสียงเก็บข้าวของ
ในกระโจม เจี้ยนเฉินลืมตาของเขาอย่างช้า ๆ และบิดตัวเองอย่างเงียบ ๆ จากการนั่งสมาธิ เมื่อเดินออกจากกระโจม ดวงตาของเจียนเฉินก็กวาดมองไปรอบ ๆ
เมื่อเห็นบุรุษ 40 คนเท่านั้นที่เคลื่อนไหวและจุดไฟ ขณะที่เก็บกระโจม เขาสังเกตเห็นว่ามีม้าสองสามตัวกำลังเตรียมที่จะเคลื่อนออกไป
จากกระโจมอื่น ๆ มีชายสองสามคนคลานออกมาอย่างช้า ๆ ด้วยอาการมึนงง พวกเขาบางคนหาวอย่างต่อเนื่องซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการขาดการนอนหลับที่ดี
เจี้ยนเฉินเริ่มส่ายหน้าช้า ๆ ขณะที่เริ่มเก็บกระโจม
” เฮ้ เจี้ยนเฉิน ! เจ้านอนหลับสบายดีหรือไม่ ? ” ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนเรียกเขามาจากด้านหลัง ด้วยเสียงนั้น เจี้ยนเฉินหันศีรษะไปด้านหลังซึ่งเห็นเพียงชายที่ดูแข็งแรงเดินเข้ามาหาเขา
ชายคนนี้เป็นคนที่เจี้ยนเฉินจำได้ เขาเป็นผู้นำของกลุ่มทหารรับจ้างอัศวิน-ฮูดอฟ
“อ่า ค่อนข้างดี ใช่ ! ” เจี้ยนเฉินตอบพร้อมกับเสียงหัวเราะแม้ว่าเมื่อคืนเขาไม่ได้หลับสักงีบเลย อันที่จริง
