็เงียบและจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉิน
เมื่อเห็นกลุ่มคนรอบตัว เจี้ยนเฉินยิ้มเล็กน้อย ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วยามตั้งแต่เขาเข้าไปในห้อง
” ตอนนี้ข้าสบายดีทุกคนสามารถสบายใจได้ การได้เห็นทุกคนมาที่นี่เพราะข้า ข้าคนนี้เสียใจจริง ๆ และหวังว่าทุกคนจะเข้าใจ” เจี้ยนเฉินคำนับขอโทษอย่างจริงจัง
ไม่นานหลังจากที่เจี้ยนเฉินพูดจบ รอสโก้ก็ทำลายความเงียบของชาวบ้านทันที
“เจ้าหนุ่ม เจ้าสบายดีก็ดีแล้ว” เขาพูดด้วยความโล่งอก
เจี้ยนเฉินยิ้มกล่าวว่า” ข้าขอขอบคุณท่านลุงสำหรับความกังวลของท่าน ณ จุดนี้ข้าได้แก้ไขปัญหาทั้งหมดแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง”
“น้องเจี้ยนเฉินโปรดยกโทษให้ข้าด้วยสำหรับคำถาม แต่เจ้าได้ทะลวงผ่านไปขอบเขตที่สูงขึ้นหรือไม่ ? ” ผู้อาวุโสหมู่บ้านถาม
……
หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินถูกโจมตีด้วยคำถามจากชาวบ้านที่ล้อมรอบเขา ทุกคำถามเจี้ยนเฉินตอบอย่างขยันขันแข็ง
เจี้ยนเฉินตอบคำถามอย่างต่อเนื่องเป็นชั่วยามก่อนที่จะถูกรอสโก้พาออกไป เจี้ยนเฉินตามเขากลับไปที่บ้านที่มีภรรยาของรอสโก้และบุตรทั้งสองคนอาศัยอยู่
