ซึ่งอาวุธเซียนของเขาอยู่ การหมุนและลอยอยู่รอบ ๆ อย่างช้า ๆ แสงทั้งสองกำลังเคลื่อนไหวในรูปแบบของสัญลักษณ์หยินหยางอย่างสงบแม้ว่าแสงสีม่วงและสีฟ้ายังคงอยู่ในร่างของเจี้ยนเฉิน จิตใจของเขาก็ปราศจากความกังวลเพราะเขาทราบว่าไม่มีอะไรต้องกลัว แสงสามารถควบคุมได้เมื่อเปรียบเทียบกับเมื่อก่อนซึ่งพวกมันเป็นหัวข้อของความลึกลับ เมื่อเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพวกมัน เจี้ยนเฉินวิตกกังวลอยู่ตลอดเวลา แต่ในเมื่อเขารู้ความจริงแล้ว เขาก็สามารถพูดได้ว่าเขาเข้าใจปริศนานั้นและสามารถมุ่งเน้นที่สิ่งอื่นในขณะนี้ เจี้ยนเฉินรู้สึกผ่อนคลายอย่างไม่น่าเชื่อ นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เขาได้กลายเป็นระดับเซียนที่เขารู้สึกผ่อนคลายมากเกี่ยวกับแสงทั้งสองในจุดตันเถียนของเขาเขาลืมตาขึ้นมาช้า ๆ มีรอยยิ้มจาง ๆ บนริมฝีปากของเขา เขายกมือขวาขึ้นอย่างช้า ๆ เพื่อดูว่ามีแสงสีม่วงและสีฟ้าปรากฏขึ้นบนฝ่ามือก่อนที่จะถูกกลืนหายเข้าไปในมือของเขา แสงทั้งสองหมุนวนและพันรอบกันเหมือนคนรักเก่า แต่พวกมันไม่เคยสัมผัสกัน ไม่ว่าเจี้ยนเฉินขยับมือเขามากแค่ไหน แสงทั้งสองก็ไม่เคยสัมผัสกันแสงที่ส่องสว่างทั้งสองนี้เป็นตัวแทนของจิตวิญญาณกระบี่ ในตอนนี้เจี้ยนเฉินสามารถดึงพลังส่วนเล็ก ๆ ของจิตวิญญาณกระบี่ออกมาได้แม้ว่าพลังในมือของเขาจากจิตวิญญาณทั้งสองนั้นดูไม่น่าทึ่งนัก แต่เจี้ยนเฉินก็สามารถสัมผัสได้ว่ากระบี่เรืองแสงทั้งสองนั้นมีปราณกระบี่ที่น่ากลัวสะสมอย
