างฮุ่ยพยักหน้าราวกับว่านางเข้าใจ แม้ว่าสิ่งที่เจ้าพูดถูก แต่ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินก็ไม่อาจบอกได้มากนัก เขายังเด็กเกินไปขณะที่รอสโก้กำลังจะเปิดปากอธิบายให้ฟางฮุ่ยอีกครั้ง ก็เกิดลมหมุนออกมาจากห้องของเจี้ยนเฉินทำให้ฝุ่นทรายบินไปทั่วทุกหนทุกแห่งรวมทั้งโต๊ะอาหารบัดซบ มีลมกรรโชกที่แรงอย่างนี้ได้อย่างไร ? รอสโก้ตะโกนก่อนที่จะเดินไปปิดประตูฮือออออ….ฮือออ…ท่านพ่อ ท่านแม่ มีผงเข้าตาข้า ข้ามองไม่เห็น ! รั่วจื่อเอามือปิดหน้า มีน้ำตาไหลออกมาพร้อมกับร้องไห้ฟางฮุ่ยรับไปหารั่วจื่อทันทีและปลอบนางว่า เงียบ ไม่ต้องร้อง แม่มาแล้ว ให้แม่ช่วยเจ้าเอาผงออกจากตา ลืมตาขึ้นช้า ๆรอสโก้มองกลับไปที่โต๊ะซึ่งทุกจานตอนนี้เต็มไปด้วยฝุ่นอย่างสับสน ก่อนที่เขาจะพูดกับครอบครัวของเขาอย่างจริงจัง พวกเจ้าอยู่ที่นี่ก่อนข้าจะไปตรวจสอบดู ลมพายุนี้เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน สิ่งเหล่านี้มีลางว่าอาจจะเป็นอันตราย รอสโก้เดินไปเปิดและปิดประตูอย่างไวออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็วด้านนอกลมพายุที่เกิดขึ้นอย่างกระทันทำให้ทุกที่เต็มไปด้วยฝุ่นที่บินไปทั่ว ลอยขึ้นไปบนฟ้าและบดบังดวงอาทิตย์ ทำให้มันไม่อาจมีแสงส่องลงมาได้เว้นแต่ประกายจาง ๆ เสื้อผ้าบางส่วนที่แขวนไว้ด้านนอกต่างก็ลอยขึ้นไปบนอากาศและโบกไปมา แม้แต่กระเบื้องบนหลังคาก็ถูกยกขึ้นเล็กน้อยในขณะที่กระท่อมเก่า ๆ ถูกทำลายจากพายุเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงได้มีพายุอย่างกะทันหัน…นี่มันเป็นเรื่องน่าแปลกจร
