ิภาพมากกว่าเดิม แต่ตันเถียนของเขาก็ดูดซับพลังงานที่มากขึ้นกว่าเดิมเช่นกัน ในขณะนี้เจี้ยนเฉินก็สามารถใช้พลังงานได้ถึง 2 ใน 10 ส่วนของพลังงานทั้งหมดที่อยู่ในแกนอสูรเมื่อเปรียบเทียบกับอัตราไม่ถึง 1 ส่วนอย่างที่ผ่านมาเมื่อเขาเทียบกับเซียนธรรมดาตอนนี้เจี้ยนเฉินต้องการที่จะทำให้ความแข็งแกร่งของเขารวดเร็วขึ้นจนทะลวงไปยังขอบเขตเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ สองสามวันต่อมาเจี้ยนเฉินก็ยังคงไม่ได้ออกจากห้องและยังคงฝึกฝนต่อไป แม้ว่าเขาจะกินอาหารกับครอบครัวรอสโก้ทุก 2-3 วัน แต่เนื่องจากที่เขาเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญ เขาก็ไม่จำเป็นต้องกินทุกวันเหมือนกับคนปกติ
บ้านไม้ค่อนข้างสะอาด เจี้ยนเฉินนั่งอยู่กับครอบครัวของรอสโก้ซึ่งนั่งล้อมรอบโต๊ะไม้เพื่อทานอาหารกลางวัน อาหารค่อนข้างเรียบง่าย มีผัดผักไม่กี่จานและเนื้อสัตว์อสูรจานใหญ่
ครอบครัวรอสโก้มี 4 คน ตัวเขา ฮูหยินและลูกอีก 2 คนซึ่งอายุประมาณ 10 ปีที่โต๊ะทานข้าว รอสโก้และฮูหยินของเขายังคงคุยกับเจี้ยนเฉินแต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เจี้ยนเฉินได้รับบาดเจ็บ พวกเขาเพียงแค่คุยเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่น่าสนใจที่เกิดขึ้นภายในทวีปเทียนหยวน ทวีปนี้ค่อนข้างอันตราย ฮูหยินของรอสโก้ ฟางฮุ่ยเติบโตขึ้นมาในหมู่บ้านนี้และไม่เคยออกจากหมู้บ้านมาก่อน แม้ครั้งหนึ่งรอสโก้จะเป็นทหารรับจ้าง แต่หลังจากที่อาวุธเซียนของเขาถูกทำลายและกลายมาเป็นคนพิการ รอสโก้ก็มาอาศัยอยู่อย่างสันโดษภายในหมู่บ้านแห่ง