ย์ มีเด็กน้อยวิ่งเล่นและหัวเราะเสียงดังขณะที่กำลังเล่นกันอยู่เมื่อออกจากบ้านไม้ที่เขาอยู่มากว่าครึ่งเดือน เจี้ยนเฉินก็สามารถเห็นได้ว่ามันเป็นอย่างไร มันเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้กับภูเขา มีบ้านมากกว่าที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ไม่อาจมองเห็นผู้ที่อยู่อาศัยได้รอสโก้ วันนี้เก็บเกี่ยวได้ค่อนข้างดี มันพึ่งจะบ่ายเท่านั้นและเราก็ได้สัตว์มา 2 ตัวแล้ว มันก็เพียงพอที่จะเลี้ยงทั้งหมู่บ้านได้อีกสองสามวันใช่แล้ว ดูเหมือนว่าเราไม่จำเป็นต้องออกไปล่าสัตว์ในวันพรุ่งนี้ เราจะสามารถกินและมีความสุขไปอย่างน้อยอีกสองสามวันสบาย ๆถ้าโชคในภายหน้าดีเหมือนกับวันนี้ ต่อไปเราอาจจะอยู่ได้อย่างสบาย ๆเสียงของคนสองคนที่กำลังพูดคุยกันอยู่ดังมาถึงหูเจี้ยนเฉิน เขาหันไปมองตามเสียงและเห็นรอสโก้กับอีกสองสามคนไกลออกไป บนบ่าของชายทั้งสองคนคือสัตว์อสูรขนาดใหญ่ เมื่อมองดูหนึ่งในสัตว์อสูรที่แบกมา ก็สามารถคาดเดาน้ำหนักของมันได้ว่ามันต้องหนักอย่างน้อย 100 กิโลกรัมในตอนนี้รอสโก้ก็ตระหนักได้แล้วว่าเจี้ยนเฉินอยู่ตรงหน้าของเขา เขาตะโกนอย่างยินดีว่า ไง เจ้าหนู ! บาดแผลของเจ้าหายดีพอที่จะเดินได้แล้วหรือ ?เจี้ยนเฉินยิ้มและพูดว่า สิ่งนี้ต้องขอบคุณท่านลุงในความห่วงใย หลังจากที่ใช้ยาดี ๆ หลายอย่างในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา บาดแผลของข้าก็หายดีเกือบหมดแล้วในที่สุดเหล่าสหายของรอสโก้ต่างก็มองไปที่เจี้ยนเฉินอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะมีคนพูดยิ
