งจากนี้อีก 1 เดือน แต่ในหนังสือไม่ได้บอกว่าผิวของข้าจะกลายเป็นสีแดง เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเอง มันเป็นความอัปยศที่เขาดันไม่มีกระจก เขาเลยไม่อาจเห็นว่าใบหน้าของเขากลายเป็นสีแดงด้วยหรือไม่หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ที่นำออกมาจากเข็มขัดมิติ เจี้ยนเฉินก็พับเสื้อผ้าของรอสโก้และวางไว้ข้างเตียงก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับเสียงแอ้ดดังออกมาหลังจากที่เจี้ยนเฉินเปิดประตูเก่า ๆ แสงอาทิตย์ส่วนหนึ่งก็สาดเข้ามาในห้อง ทำให้ห้องสว่างพอสมควรในขณะที่ดวงอาทิตย์แทบจะอยู่เหนือหัว ซึ่งหมายความว่ามันจะถึงเวลาเที่ยงแล้ว นอกห้องเป็นพื้นบ้านที่เต็มไปด้วยรอยปริแตก ด้านหน้าเจี้ยนเฉินเป็นบ้านไม้และบ้านอีกหลังที่อยู่ห่างไกลออกไปก็เป็นเช่นกัน ภายใต้แสงของดวงอาทิตย์ มีเด็กน้อยวิ่งเล่นและหัวเราะเสียงดังขณะที่กำลังเล่นกันอยู่เมื่อออกจากบ้านไม้ที่เขาอยู่มากว่าครึ่งเดือน เจี้ยนเฉินก็สามารถเห็นได้ว่ามันเป็นอย่างไร มันเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้กับภูเขา มีบ้านมากกว่าที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ไม่อาจมองเห็นผู้ที่อยู่อาศัยได้รอสโก้ วันนี้เก็บเกี่ยวได้ค่อนข้างดี มันพึ่งจะบ่ายเท่านั้นและเราก็ได้สัตว์มา 2 ตัวแล้ว มันก็เพียงพอที่จะเลี้ยงทั้งหมู่บ้านได้อีกสองสามวันใช่แล้ว ดูเหมือนว่าเราไม่จำเป็นต้องออกไปล่าสัตว์ในวันพรุ่งนี้ เราจะสามารถกินและมีความสุขไปอย่างน้อยอีกสองสามวันสบาย ๆถ้าโชคในภายหน้าดีเหมือนกับวันนี้ ต่อไปเราอาจจะอยู่
