ละเห็นรอสโก้กับอีกสองสามคนไกลออกไป บนบ่าของชายทั้งสองคนคือสัตว์อสูรขนาดใหญ่ เมื่อมองดูหนึ่งในสัตว์อสูรที่แบกมา ก็สามารถคาดเดาน้ำหนักของมันได้ว่ามันต้องหนักอย่างน้อย 100 กิโลกรัมในตอนนี้รอสโก้ก็ตระหนักได้แล้วว่าเจี้ยนเฉินอยู่ตรงหน้าของเขา เขาตะโกนอย่างยินดีว่า ไง เจ้าหนู ! บาดแผลของเจ้าหายดีพอที่จะเดินได้แล้วหรือ ?เจี้ยนเฉินยิ้มและพูดว่า สิ่งนี้ต้องขอบคุณท่านลุงในความห่วงใย หลังจากที่ใช้ยาดี ๆ หลายอย่างในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา บาดแผลของข้าก็หายดีเกือบหมดแล้วในที่สุดเหล่าสหายของรอสโก้ต่างก็มองไปที่เจี้ยนเฉินอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะมีคนพูดยิ้ม ๆ ออกมา รอสโก้ ข้าได้ยินมาว่า เมื่อไม่นานมานี้เจ้าได้ช่วยชายผู้หนึ่งมาจากแม่น้ำ นี่อาจจะเป็นคนที่เจ้าช่วยเอาไว้ ?รอสโก้พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ไม่นานทุกคนก็มาถึงตรงที่เจี้ยนเฉินยืนอยู่ ขณะที่รอสโก้ชี้นิ้วไปที่เจี้ยนเฉิน น้องชายผู้นี้ชื่อเจี้ยนเฉิน ถึงแม้ว่าเขาจะยังเด็ก แต่เจ้าก็ไม่ควรจะประมาทเขานัก ชีวิตของเขาเกือบจะถูกพรากไปแล้ว ด้วยบาดแผลที่ร้ายแรงจนขนาดข้าเชื่อว่าเขาจะต้องตายแน่นอน ข้าไม่คิดว่าหลังจากผ่านไป 2-3 วัน เขาจะมายืนอยู่ตรงหน้าของพวกเราทันทีที่เขาหายเป็นปกติ นี่คือสิ่งที่ข้าไม่สามารถทำได้โอ้ งั้นรึ ? น้องชายผู่นี้ดูไม่เหมือนคนป่วยเลยเมื่อได้ยินอย่างนั้น ชายสองสามคนต่างก็อ้าปากหัวเราะ แต่มันก็เป็นท่าทีในทางที่ดีรอสโก้มองไปที่เจี้ยนเฉิน น้
