อนมานี้เขาเอาแต่อยู่ในห้องพักและได้ยินเสียงของนางเพียงเล็กน้อยเท่านั้นฟางฮุ่ยมองไปที่เจี้ยนเฉินและยิ้มว่า เด็กผู้นี่รูปงามมาก ข้ารู้จากรอสโก้มานานแล้วว่าเขาได้ช่วยเหลือเจ้า แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นเจ้าจริง ๆ ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะเป็นเด็กหนุ่มที่รูปงามเช่นนี้ แต่ทำไมใบหน้าของเจ้าถึงได้แดงเช่นนี้เล่า ?อ่า ถูกต้อง ? น้องชาย ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาข้าก็เริ่มสังเกตเห็นว่าใบหน้าเจ้าเริ่มเป็นสีแดง เจ้ายังปกติอยู่หรือเปล่า ? หรือเจ้าไม่สบายหรือ ? รอสโก้ถามด้วยความกังวลไม่ต้องกังวล ท่านลุง นี่เป็นผลกระทบจากยาที่ข้าได้ใช้ ข้าสบายดี เจี้ยนเฉินโบกมือให้รอสโก้ว่าไม่ต้องเป็นห่วงอ่า นั่นก็เป็นเรื่องที่ดี รอสโก้สงบสติอารมณ์ตัวเองก่อนที่จะพูด ตอนนี้ถึงเวลากินแล้ว น้องชาย เพราะว่าเจ้าหายดีแล้ว ทำไมเจ้าถึงไม่มากินข้าวกับพวกเรา?
รอสโก้ วันนี้เก็บเกี่ยวได้ค่อนข้างดี มันพึ่งจะบ่ายเท่านั้นและเราก็ได้สัตว์มา 2 ตัวแล้ว มันก็เพียงพอที่จะเลี้ยงทั้งหมู่บ้านได้อีกสองสามวัน
ใช่แล้ว ดูเหมือนว่าเราไม่จำเป็นต้องออกไปล่าสัตว์ในวันพรุ่งนี้ เราจะสามารถกินและมีความสุขไปอย่างน้อยอีกสองสามวันสบาย ๆถ้าโชคในภายหน้าดีเหมือนกับวันนี้ ต่อไปเราอาจจะอยู่ได้อย่างสบาย ๆเสียงของคนสองคนที่กำลังพูดคุยกันอยู่ดังมาถึงหูเจี้ยนเฉิน เขาหันไปมองตามเสียงและเห็นรอสโก้กับอีกสองสามคนไกลออกไป บนบ่าของชายทั้งสองคนคือสัตว์อสูรขนาดใหญ่ เมื่
