ินยังคงวิ่งต่อไปอย่างเต็มที่ แม้ว่าเขาจะรู้สึกแสบบาดแผลที่หลังของเขา เขาก็ยังคงวิ่งต่อไป หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำ กล้ามเนื้อของเขาก็กระตุกอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขาซีดจางลง บนหน้าผากของเขาเริ่มมีเหงื่อไหลอาบหากมันเป็นบาดแผลถาก ๆ ที่ด้านหลังของเขา เจี้ยนเฉินจะไม่รู้สึกเจ็บมากเท่าไรนัก อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ร่างกายของเขากำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว บาดแผลของเขาจึงฉีกขาดอย่างรุนแรงและส่งความเจ็บปวดออกมาอย่างต่อเนื่องเจี้ยนเฉินไม่อาจทำอะไรได้ ความรู้สึกเจ็บปวดที่อยู่ด้านหลังยังส่งมาเรื่อย ๆ ขณะที่เขายังคงวิ่งตรงไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้ต่อสู้กับชายชราผู้นี้ แต่เขาก็มีความรู้สึกว่าชายผู้นี้เป็นอันตรายอย่างที่ไม่รู้สึกมาก่อนชายชราที่อยู่ด้านหลังเขานั้นแข็งแกร่งกว่าทุกคนก่อนหน้านี้แน่นอนเมื่อเห็นเจี้ยนเฉินวิ่งเร็วขึ้น ชายชราก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ วู่หยุน เจ้ากำลังเสียแรงเปล่า เจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก ด้วยเหตุนี้ชายชราจึงเริ่มเร่งความเร็วขึ้นและเหาะเข้ามาใกล้เจี้ยนเฉินเรื่อย ๆ4 กิโลเมตร…3 กิโลเมตร…2 กิโลเมตร…ชายชรานั้นรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ ในเวลาสั้น ๆ เขาได้ลดระยะทางจาก 5 กิโลเมตรเหลือเพียง 1 กิโลเมตร แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะวิ่งเร็วแค่ไหน มันก็ยังไม่พอที่เขาจะสลัดชายชราทิ้งไปได้ด้วยความที่พลังเซียนได้ถูกใช้ออกไปมากขณะหลบหนี พลังของเขาจึงมีน้อยอย่างยิ่ง ในที่สุดชายชราก็อยู่ห่างจากเ
