เขาอู้อี้ในขณะที่เขากำลังสงสัยคนที่ถูกเรียกว่าผู้อาวุโสเหอมู่จ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างมั่นใจด้วยความสงสัยในสายตาของเขาเอง เขาแอบคิดกับตัวเองว่า “หรือว่าผิดคนจริง ๆ ? ” เมื่อความคิดนี้กระพริบผ่านสมอง อสรพิษตัวเล็ก ๆ ที่เพรียวบางก็ออกมาจากเสื้อคลุมของผู้อาวุโส เมื่อหัวของมันอยู่ในระดับสูง มันก็เริ่มพ่นพิษออกไปทางเจี้ยนเฉินณ จุดนี้ ผู้อาวุโสเหอมู่ดูประหลาดใจเมื่อเขาร้องตะโกนออกมาด้วยสายตาที่ไม่เชื่อเมื่อเห็นปฏิกิริยาของอสรพิษของเขาที่มีต่อเด็กหนุ่มอายุ 20 ปี “เจ้าคือวู่หยุน ! “เมื่อเสียงตะโกนนี้ดังขึ้น เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษคนอื่นต่างก็ดูตกใจและไม่เชื่อเพราะพวกเขาพยายามเชื่อมโยงระหว่างเจี้ยนเฉินและวู่หยุน“ผู้อาวุโสเหอมู่ แน่ใจหรือว่าไม่ได้ผิดคน ? ” ผู้อาวุโสที่สวมเสื้อคลุมสีแดงพยายามยืนยันผู้อาวุโสเหอมู่ไม่สนใจที่จะตอบผู้อาวุโสคนอื่นและมองดูเจี้ยนเฉินด้วยความเยาะเย้ยแทน “วู่หยุน การแปลงโฉมของเจ้าช่างแนบเนียน จนถึงจุดที่ไม่มีใครสามารถจำเจ้าได้ แต่ไม่ว่าเจ้าจะเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาไปมากแค่ไหน เจ้าก็ไม่สามารถหลบหนีจากประสาทรับกลิ่นของอสรพิษไปได้”ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเริ่มเคร่งขรึมเมื่อเขาฟังผู้อาวุโส ฝั่งตรงข้ามมีวิธีลับบางอย่างเพื่อระบุตัวตนของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงความสงสัยได้ในขณะนี้เมื่อได้ยินผู้อาวุโสเหอมู่พูดอย่างมั่นใจ เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษทั้ง 20 คนก็รู้สึกประหลาดใจอย่างม