ชาญพิเศษ 20 คนมองดูรูปร่างหน้าตาของเจี้ยนเฉินที่อายุ 20 ปีด้วยความสงสัย“ผู้อาวุโสเหอมู่ ผิดคนหรือไม่ ? ” ชายวัยกลางคนสวมเสื้อสีขาวกล่าว“ใช่แล้ว ผู้อาวุโสเหอมู่ เราต้องได้ตัวมาผิดคนแน่ ๆ ชายหนุ่มคนนี้จะเป็นวู่หยุนไปได้อย่างไร ? ” ชายเสื้อคลุมสีขาวอีกคนพูด เสียงของเขาอู้อี้ในขณะที่เขากำลังสงสัยคนที่ถูกเรียกว่าผู้อาวุโสเหอมู่จ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างมั่นใจด้วยความสงสัยในสายตาของเขาเอง เขาแอบคิดกับตัวเองว่า “หรือว่าผิดคนจริง ๆ ? ” เมื่อความคิดนี้กระพริบผ่านสมอง อสรพิษตัวเล็ก ๆ ที่เพรียวบางก็ออกมาจากเสื้อคลุมของผู้อาวุโส เมื่อหัวของมันอยู่ในระดับสูง มันก็เริ่มพ่นพิษออกไปทางเจี้ยนเฉินณ จุดนี้ ผู้อาวุโสเหอมู่ดูประหลาดใจเมื่อเขาร้องตะโกนออกมาด้วยสายตาที่ไม่เชื่อเมื่อเห็นปฏิกิริยาของอสรพิษของเขาที่มีต่อเด็กหนุ่มอายุ 20 ปี “เจ้าคือวู่หยุน ! “เมื่อเสียงตะโกนนี้ดังขึ้น เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษคนอื่นต่างก็ดูตกใจและไม่เชื่อเพราะพวกเขาพยายามเชื่อมโยงระหว่างเจี้ยนเฉินและวู่หยุน“ผู้อาวุโสเหอมู่ แน่ใจหรือว่าไม่ได้ผิดคน ? ” ผู้อาวุโสที่สวมเสื้อคลุมสีแดงพยายามยืนยันผู้อาวุโสเหอมู่ไม่สนใจที่จะตอบผู้อาวุโสคนอื่นและมองดูเจี้ยนเฉินด้วยความเยาะเย้ยแทน “วู่หยุน การแปลงโฉมของเจ้าช่างแนบเนียน จนถึงจุดที่ไม่มีใครสามารถจำเจ้าได้ แต่ไม่ว่าเจ้าจะเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาไปมากแค่ไหน เจ้าก็ไม่สามารถหลบหนีจากประสาทรับกลิ่นของ
