้ำจึงไม่เป็นปัญหาสำหรับเขาเจี้ยนเฉินยังคงอยู่ในบ่อเก็บน้ำเป็นเวลาเกือบ 3 ชั่วยามก่อนถึงพื้นที่ห่างออกไป 20 กิโลเมตรจากจุดเริ่มต้น เมื่อหันหน้าไปอีกทิศหนึ่ง เขาเริ่มว่ายน้ำไปยังทางเดินที่กว้างและเตรียมตัวขึ้นบกเจี้ยนเฉินสูดอากาศอีกครั้งขณะที่เส้นผมเปียกชุ่ม หลังจากใช้เวลาว่ายน้ำอย่างต่อเนื่อง 3 ชั่วยาม เขาก็เหนื่อยเล็กน้อย หลังจากได้สูดลมหายใจ เจี้ยนเฉินก็ตบฝ่ามือทั้งสองลงบนผิวน้ำและทะยานขึ้นมาจากบ่อเหมือนกระสุนเจียนเฉินบินไปกลางอากาศลงไปที่ด้านข้างของลำธารในขณะที่เขาพยายามสลัดหยดน้ำที่เหลืออยู่ให้หมดไป ทันใดนั้นเขาก็เริ่มมองไปรอบ ๆ ตัวเองอย่างระมัดระวังพื้นที่ที่เขาโผล่เข้ามาดูเหมือนจะเป็นลานเล็ก ๆ ที่มีเสื้อผ้ากระจายอยู่รอบ ๆ เสาทุกแห่ง ไม่ว่าเขาจะมองที่ไหน เขาก็ไม่เห็นใครเลยสักคนเดียว“ไม่มีใครอยู่ที่นี่ ดูเหมือนว่านี่คือบ้านของครอบครัวเล็ก ๆ” เจี้ยนเฉินพยายามทำให้ผมของตัวเองแห้ง เขาตัดผมใหม่อีกครั้งด้วยกระบี่ คราวนี้ผมของเขาจึงสั้นลงมาก“ข้าไม่รู้เลยว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรในตอนนี้ แต่ข้าเกรงว่าผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นที่นี่ได้จ้างกลุ่มคนมาสองสามกลุ่มเพื่อค้นหาข้า ระยะทางระหว่างที่นี่และโรงเตี๊ยมก็ไม่ไกลนัก ข้าควรรีบออกไปทันที เจี้ยนเฉินได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ภายในบ่อเก็บน้ำ เขาลบล้างตัวตนปลอมและจากเจี้ยนเฉินตัวปลอมก็กลายเป็นเจี้ยนเฉินคนเดิม ผมที่เปียกของเขายิ่งขับเน้นให้เห็นถึงใบหน