งประหลาดจากแดนตะวันตก แต่แล้วก็พลันมีเสียงร้องโหยหวนขอความช่วยเหลือดังขึ้น
“ได้โปรดเถิด! ใครก็ได้ช่วยข้าที!”
สิ้นเสียงนั้น เงาร่างหนึ่งก็พุ่งกระโจนเข้ามาราวกับกระสอบขาดที่ถูกเหวี่ยงทิ้ง ก่อนจะล้มผัวะลงบนถนนหินเขียวแทบเท้าเมิ่งหนานอี้!
เมิ่งหนานอี้ถูกร่างนั้นพุ่งเข้าหาอย่างกะทันหันเช่นนี้ ก็ทำให้นางถึงกับตกใจจนใบหน้างดงามนั้นถอดสี นางร้องอุทานออกมาคำหนึ่ง พลางถอยหลังไปสองก้าวติดต่อกัน
ครั้นเพ่งมองให้ชัด จึงพบว่าเป็นบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งกำลังหมอบคว่ำอยู่กับพื้น และที่ลำคอของเขานั้นมีโซ่เหล็กเส้นหนึ่งคล้องอยู่อย่างแน่นหนา ห่วงเหล็กยังฝังลึกลงในเนื้อจนถลอกเป็นรอยเลือด!
ด้านหลังของเขา มีชายฉกรรจ์ร่างกำยำสวมชุดสั้นรัดกุมสามสี่คนกำลังวิ่งด่าทอตามมา ปากก็ร้องตะโกนเสียงดังลั่น
“เจ้าลูกกระต่าย! นี่เจ้ากินดีหมีเสือมาจากไหนกัน จึงได้กล้าหนีมาเช่นนี้! คอยดูเถิด ข้าจะตีข้าสุนัขของเจ้าให้หัก!”
เห็นเหล่าผู้ไล่ล่าประชิดใกล้เข้ามามากแล้ว บุรุษผู้นั้นจึงฝืนดิ้นรนเงยหน้าขึ้น ทั้งที่ลำคอถูกโซ่เหล็กรัดเสียจนแทบหายใจไม่ออก เขายังพยายามส่งเสียงแหบพร่าอ้อนวอนขอร้องอย่างน่าเวทนา
“คุณหนูใหญ่! ได้โปรด… ช่วยข้าด้วยเถิด…”
เมิ่งหนานอี้ที่ยังตกใจจนวิญญาณแทบหลุดจากร่างไม่หาย ขณะเดียวกันความรังเกียจและโทสะรุนแรงก
