ชาญก็ตายด้วยกระบี่ของเจี้ยนเฉิน ด้วยการแสดงความสามารถในการต่อสู้อย่างฉับพลันนี้ คนที่ต้องการปล้นแกนอสูรจากเจี้ยนเฉินต่างก็พากันหน้าซีดด้วยความตกใจก่อนที่จะเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น พวกเขาถืออาวุธเซียนไว้ด้านหน้าและค่อย ๆ เข้าไปหาเจี้ยนเฉินอย่างระมัดระวังหลังจากฆ่าคนไปหลายคน เจี้ยนเฉินยังคงเดินหน้าต่อไป เท้าของเขาก้าวข้ามพื้นด้วยความเร็วราวกับภูตผีขณะที่เขาหายตัวไปจากสายตา ครั้งต่อไปที่เขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็อยู่ห่างจากที่เดิมไป 3 เมตร และวิ่งไปหาคนที่อยู่ไกลที่สุดซึ่งต้องการขโมยแกนอสูรจากเขา
ในช่วงเวลาหนึ่ง บรรยากาศรอบ ๆ เจี้ยนเฉินก็แปลกไป สายตาของทุกคนที่เพิ่งดีใจเริ่มสงบลง แต่ละคนมีแววตาที่โหดร้าย
อย่างไรก็ตามบรรยากาศนี้ไม่ได้เกิดขึ้นนานนัก มีเสียงผู้อาวุโสทำลายความเงียบขึ้นมาว่า “วู่หยุน ปัญหาเรื่องการแบ่งแกนอสูรเป็นสิ่งที่เราจะพูดคุยกันในภายหลัง เราไม่จำเป็นต้องกังวลเลย สำหรับตอนนี้ เจ้าเพียงแค่มอบแกนอสูรระดับ 5 ออกมา”เจี้ยนเฉินหันไปหาคนที่พูด เขาเห็นชายสวมเสื้อคลุมสีขาวที่ค่อนข้างสั้น เขาเอื้อมมือไปที่อกของเจี้ยนเฉิน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยริ้วรอย แต่ภายใต้ริ้วรอยเหล่านั้นก็เผยให้เห็นดวงตาที่ส่องประกายสดใสเสียงของผู้อาวุโสค่อนข้างสงบ แต่ความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดของเขานั้นมีเจตนามุ่งร้าย เจี้ยนเฉินแค่นหัวเราะเย็นชาออกมาขณะที่เขาตอบว่า “ผู้อาวุโส ข้าขออภัย แต่ข้าจะเก็บแกนอสูรร
