ี้ยนเฉินมันแค่สักพักเท่านั้น ก่อนที่คนหลายร้อยจะอยู่เต็มถนนเป็นกลุ่มแน่น แม้แต่หลังคาใกล้ ๆ ยังเต็มไปด้วยผู้คน“ใครที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ให้ออกไปทันที”จู่ ๆ ก็มีเสียงร้องออกมาทำให้คนที่ดูอยู่ใกล้ ๆ ทุกคนรู้ตัวว่าพวกเขาจำเป็นที่จะต้องออกไปจากบริเวณนี้ หลังจากนั้น หลังจากฝูงชนก็หลีกทางให้คนที่กำลังดูอยู่ออกไปอย่างรวดเร็วเมื่อเจี้ยนเฉินเห็นว่ามีคนรายล้อมเขาอย่างน้อยเป็นร้อยคน ใบหน้าของเขาก็เคร่งเครียดมากกว่าเดิม ในกลุ่มเหล่านั้น เขาสัมผัสได้ว่ามีหลายคนค่อนข้างแข็งแกร่ง ในขณะที่คนอื่น ๆ เป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษเป็นอย่างน้อย
เมื่อได้ยินเจี้ยนเฉิน ชายคนนั้นก็รู้สึกกลัวในใจว่ามันจะไม่ง่ายเหมือนที่เขาคิด “จะมีที่ไหนอีกล่ะ ? แน่นอนว่าพวกเรากำลังจะไปที่ตระกูลเฮมมิ่ง หรือเจ้าต้องการที่จะตายที่อื่น ? “
“แต่ ข้าไม่ได้เคยบอกว่าข้าจะไปกับพวกเจ้านะ” เจี้ยนเฉินพูดอย่างไร้อารมณ์ใบหน้าของทุกคนในตระกูลเฮมมิ่งเปลี่ยนไปอย่างรวกเร็วในขณะที่หัวหน้ากลุ่มมีท่าทางมืดมนบนใบหน้าของเขา แล้วเขาก็จ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเย็นชา “วู่หยุน เจ้ากำลังล้อพวกเราเล่นอย่างนั้นหรือ ? “เจี้ยนเฉินหัวเราะ “ข้าไม่ได้ล้อเล่นกับพวกเจ้า เจ้าได้ยินข้าพูดหรือว่าข้าจะกลับไปที่ตระกูลเฮมมิ่งกับพวกเจ้า ? “ชายวัยกลางคนถอนหายใจออกมาก่อนจะสูดลึกเข้าไปในขณะที่สายตาของเขาก็เปลี่ยนไปเป็นชั่วร้าย เขาหัวเราะออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวแล้วพูด “ดี ด
