วางทางเจี้ยนเฉินอย่างกะทันหันเจี้ยนเฉินหยุดเดินและมองไปที่ชายวัยลางคนอย่างเฉยเมย “ท่านสุภาพบุรุษ ท่านมีอะไรอย่างนั้นหรือ?”หนึ่งในชายพวกนั้นยิ้มแล้วพูดออกมา “พวกเราเป็นคนของตระกูลฮีมมิ้งของเมืองฟีนิกซ์ ตระกูลเฮมมิ่งของพวกเราไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อท่าน พวกเราต้องที่จะเชิญท่านไปเป็นแขกของตระกูลเรา”“ตระกูลเฮมมิ่ง ! ” หลังจากได้ยินแบบนั้น หัวใจของเจี้ยนเฉินก็เต้นไม่เป็นจังหวะ ในระหว่างหลายวันที่ผ่านมาที่เขาอยู่ในเมืองฟีนิกซ์ เขาได้ยินชื่อของตระกูลนี้มาก่อน พวกเขาเป็นตระกูลที่มีอำนาจในพื้นที่ของเมืองฟีนิกซ์ และพวกเขาแข็งพอที่จะเป็นหนึ่งในสามตระกูลที่ใหญ่ที่สุดของที่นี่ได้“ขอขอบคุณในคำเชิญของตระกูลเฮมมิ่ง แต่ข้ายังมีอะไรที่ต้องไปทำ ข้าคงไปเป็นแขกให้กับพวกเจ้าไม่ได้” เจี้ยนเฉินปฏิเสธท่าทางของคนในตระกูลไม่ได้เปลี่ยนไปจากสิ่งที่เขาตอบ คนที่พูดในตอนแรกพูดขึ้นมา “ท่านวู่หยุน มีคนที่มีอำนาจหลายคนที่รู้จักท่านแล้วในตอนนี้ สถานการณ์ในปัจจุบันของท่านนั้นลำบากมาก ตระกูลเฮมมิ่งเป็นตระกูลเดียวที่สามารถช่วยท่านได้ กรุณาคิดถึงข้อเสนอของพวกเราด้วย”
ยูลเลี่ยนหัวเราะเบาเบา “ท่านวู่หยุน กรุณารอซักครู สัตว์อสูรระดับห้านั้นถูกขายไปจริง ๆ แต่ขั้นตอนทางการเงินก็ยังต้องใช้เวลาอยู่บ้าง”
เจี้ยนเฉินพยักหน้าแล้วไม่ได้พูดอะไรอีก เขานั่งลงรอ เขารู้ว่าการประมูลนั้นเพิ่งจบลง พวกเขาจำเป็นต้องจัดการการเงินระหว่างผู้ชนะประมู
