บนที่นั่งของนาง และนางก็เอื้อมออกไปกดปุ่มที่ดูไม่สะดุดตาบนโซฟา ประตูของห้องเปิดออกอย่างเงียบเงียบ ด้านนอกมีหญิงอายุยี่สิบที่ดูมีเสน่ห์ที่อยู่ในเครื่องแบบกำลังยืนอยู่“ผู้จัดการยูลเลี่ยน ผู้อาวุโสหวงต้องการให้ข้าเอาเข็มขัดมิตินี้มาให้ท่าน” คนรับใช้พูดเสียงต่ำกับยูลเลี่ยน“ส่งมาเลย”“ค่ะ นายท่าน”คนรับใช้เข้ามาในห้องและส่งเข็มขัดมิติให้ยูลเลี่ยน สายตาของนางมองไปที่ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเล็กน้อยก่อนที่จะมองกลับมายูลเลี่ยนตรวจสอบสิ่งของในเข็มขัดมิติ จากนั้นก็วางมันลงบนโต๊ะเบาเบาในขณะที่นางยิ้ม “ท่านวู่หยุน เงินทั้งหมด 110,000 เหรียญม่วงที่ท่านได้จากการขายสัตว์อสูรระดับห้าอยู่ในนั้น ท่านสามารถตรวจสอบดูได้”เจี้ยนเฉินสำรวจสิ่งที่อยู่ในเข็มขัดมิติ กองเหรียญม่วงระยิบระยับเป็นระเบียบ 11 กอง กองอยู่ด้านในเข็มขัดมิติ แต่ละกองมี 10,000 เหรียญม่วงพอดีเมื่อได้รับเงินของเขาแล้ว เจี้ยนเฉินก็ไม่มีเรื่องที่จะต้องอยู่ที่นี่นานกว่านี้แล้ว เขายืนขึ้นจากโซฟาและแสดงท่าทางสุภาพไปที่ยูลเลี่ยน “ผู้จัดการยูลเลี่ยน ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ข้าขอลาก่อน” หลังจากนั้น เขาก็หันไปและกำลังจะเดินออกไปทางประตู“ท่านวู่หยุน กรุณารอก่อนซักครู่” จู่ ๆ ยูลเลี่ยนก็เรียนเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินหยุดเดินและหันไปทางยูลเลี่ยน “ผู้จัดการยูลเลี่ยน มีบางอย่างที่ท่านต้องการจะบอกข้างั้นหรือ ? ” เขาถามอย่างราบเรียบยูลเลี่ยนลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกมา
