้ขายแกนอสูร แล้วจะขายอะไร?”เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างอาย ๆ เมื่อเขามองไปที่ห้องโถงที่ว่างเปล่า “ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงไม่มีแกนอสูรแม้แต่อันเดียวที่มาวางไว้ ? “อาจเป็นเพราะรูปร่างหน้าตาของเจี้ยนเฉินที่สตรีไม่อาจต้านทาน แต่เสมียนก็จ้องที่เขาก่อนที่จะอธิบายอย่างยินดี “ร้านสวรรค์แกนอสูรของเราวางขายแกนอสูรระดับสูงของเราที่ชั้นที่สองและสามเท่านั้น ชั้นแรกมีเพียงแกนอสูรระดับ 1 เท่านั้น แต่เนื่องจากมันเป็นสินค้าธรรมดาทั่วไป จึงไม่มีความจำเป็นที่จะนำพวกมันออกมาแสดง”เมื่อได้ยินดังนั้นเจี้ยนเฉินก็เห็นแสงสว่าง นี่เป็นเพียงเรื่องทั่วไปของร้านค้า แต่เขาไม่ได้ตระหนักว่านี่เป็นวิธีที่ร้านค้าปฏิบัติเสมียนสาวพูดต่อไปว่า “เจ้าต้องการซื้อแกนอสูรตัวใด หากเจ้าต้องการซื้อแกนอสูรระดับ 1 โปรดบอกจำนวนที่เจ้าต้องการซื้อ แต่ถ้าเจ้าต้องการซื้อแกนอสูรระดับ 2 เจ้าจะต้องขึ้นไปที่ชั้นสอง”เจี้ยนเฉินลังเลสักครู่ก่อนแจ้งว่า “ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อซื้อแกนอสูร แต่ข้าจะถามว่าเจ้ารับซื้อแกนอสูรหรือไม่ ? “เสมียนสาวมองเจี้ยนเฉินด้วยใบหน้าประหลาดใจ “อะไรนะ ? เจ้าจะขายแกนอสูรหรือ ? ““ถูกต้อง ! ” เจี้ยนเฉินพยักหน้าแววตาที่ไม่เชื่อปรากฏอยู่ในแววตาของเสมียนเมื่อนางจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉิน นางไม่รู้ว่าทำไมผู้เยาว์ที่หล่อเหลาจึงพยายามขายแทนที่จะซื้อแกนอสูร นางทำงานที่ร้านนี้มาหลายปีแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่คนเช่นนี้มา โดยปกติแล้วจะเป็นกลุ่ม
