้านค้าเหล่านี้เพื่อซื้อ
เมื่อเข้าไปในร้านขายแกนอสูร เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าถึงแม้จะเป็นร้านค้าขนาดใหญ่ แต่ก็ไม่มีคนมากนักที่อยู่ภายในร้าน ไม่มีแม้แต่แกนอสูรใด ๆ ที่จัดเตรียมไว้มีเสมียนหญิงเพียงไม่กี่คนที่ทำงาน แต่นอกเหนือจากนั้นสถานที่นี้ไม่ได้ดูเหมือนร้านแกนอสูรเลย
ด้วยความสงสัยเจี้ยนเฉินก็เดินไปหาพวกเขาและถามว่า” ข้าจะถามว่าที่นี่เป็นที่ที่พวกเขาขายแกนอสูรใช่หรือไม่ ? “
เมื่อได้ยินสิ่งนี้เสมียนหญิงมองใบหน้าที่หล่อเหลาและบอบบางของเจี้ยนเฉินด้วยใบหน้าที่ประหลาดใจ การเห็นหน้าตาอันหล่อเหลาของเจี้ยนเฉิน ทำให้นางหยุดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดด้วยความยินดีว่า “เจ้าเห็นป้ายข้างนอกร้านของเราหรือไม่ ? หากร้านสวรรค์แกนอสูรของเราไม่ได้ขายแกนอสูร แล้วจะขายอะไร?”
เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างอาย ๆ เมื่อเขามองไปที่ห้องโถงที่ว่างเปล่า “ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงไม่มีแกนอสูรแม้แต่อันเดียวที่มาวางไว้ ? “
อาจเป็นเพราะรูปร่างหน้าตาของเจี้ยนเฉินที่สตรีไม่อาจต้านทาน แต่เสมียนก็จ้องที่เขาก่อนที่จะอธิบายอย่างยินดี “ร้านสวรรค์แกนอสูรของเราวางขายแกนอสูรระดับสูงของเราที่ชั้นที่สองและสามเท่านั้น ชั้นแรกมีเพียงแกนอสูรระดับ 1 เท่านั้น แต่เนื่องจากมันเป็นสินค้าธรรมดาทั่วไป จึงไม่มีความจำเป็นที่จะนำพวกมันออกมาแสดง”
เมื่อได้ยินดังนั้นเจี้ยนเฉินก็เห็นแสงสว่าง นี่เป็นเพียงเรื่องทั่วไปของร้านค้า แต่เขาไม่ได้ตระหนักว่านี่เป็นวิธีที่ร้านค
