ตอนที่ 162 – การฆ่าอย่างราบรื่น
ในที่สุดเมื่อเห็นว่าสัตว์อสูรระดับ 5 ได้รับความเสียหาย เจี้ยนเฉินก็ระบายลมหายใจออกอย่างโล่งอก ความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรระดับ 5 นั้นแข็งแกร่งมากเมื่อเทียบกับสัตว์อสูรระดับ 4 นั้นซึ่งไม่มีอะไรมากไปกว่ามดที่น่ารำคาญ กับสัตว์อสูรที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถรวบรวมพลังที่จะยืนอยู่ได้ แม้กระนั้นเจี้ยนเฉินก็ยังคงได้รับความเสียหายจำนวนมหาศาลเฉียนเฉินระบายลมหายใจออก พลังงานจำนวนมหาศาลก็พลันมาหาเขาทันที สีหน้าของเจี้ยนเฉินตกใจมาก เมื่อเขาพลันเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นเพียงใบมีดวายุรูปจันทร์เสี้ยวยาว 1 เมตรพุ่งมาหาเขาจากปีกของสัตว์อสูรอีกตัว ใบมีดวายุรูปจันทร์เสี้ยวนี้มีพลังมากจึงทำให้เจี้ยนเฉินกังวลยิ่งขึ้นสีหน้าของเจี้ยนเฉินกลายเป็นหวาดกลัวในขณะที่เขากลิ้งไปด้านข้างโดยไม่ลังเลที่จะหลบใบมีดวายุเลย ลมที่มีรูปจันทร์เสี้ยวนั้นพัดผ่านผมของเจี้ยนเฉินทำให้เส้นผมสองสามเส้นปลิวออกไปหลังจากถูกตัดจันทร์เสี้ยวยังคงพุ่งต่อไปด้วยความเร็วที่เร็วมากซึ่งทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้าโดยปราศจากความเมตตา ในที่สุดมันก็บินไป 100 เมตรจึงตกลงบนพื้นแล้วระเบิดด้วยแรงมหาศาลจนทำให้ฝุ่นลอยขึ้นไปในอากาศเมื่อร่างกายของเขาเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงโดยไหล่ซ้ายของเขากระแทกลงบนพื้นหลายต่อหลายครั้งหลังจากที่กลิ้งตัว ความเจ็บปวดที่เขารู้สึกทะลุผ่านเส้นประสาทรับความรู้สึกของเขาอย่างรุนแรง ผิวหนังยังคงกระตุกอย่