่อยเสียงกรีดร้องที่น่าสมเพชออกมาผ่านทางอากาศและสั่นสะเทือนแก้วหูของเจี้ยนเฉินด้วยการสั่นสะเทือนของมันการสั่นสะเทือนเริ่มอ่อนลงหลังจากผ่านไปครู่หนึ่งก่อนที่จะหายไปอย่างสมบูรณ์พร้อมกับแสงที่เหลืออยู่ในรูม่านตาของสัตว์อสูร เปลือกตาของสัตว์อสูรนั้นหลับลงอย่างรวดเร็วด้วยความพยายาม เจี้ยนเฉินก็คลานขึ้นมาจากพื้นดินอย่างหน้าซีดในขณะที่เขามองไปที่กระบี่วายุโปรยที่เสียบเข้าไปในกะโหลกของสัตว์อสูร เขาอดไม่ได้ที่จะมีแต่รอยยิ้มแห่งชัยชนะที่ประดับประดาบนใบหน้าของเขาด้วยสายตาที่โชคดี“ในที่สุดมันก็ตาย ความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรระดับ 5 แข็งแกร่งอย่างแท้จริง ข้าไม่คิดว่าสัตว์อสูรระดับ 5 ที่บาดเจ็บสาหัส 2 ตัวจะต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการฆ่า ดูเหมือนว่าการเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายกับราชาพยัคฆ์ขนทองนั้น ไม่ใช่ความแข็งแกร่งสูงสุดของมันอย่างเต็มที่ เจี้ยนเฉินพึมพำเบา ๆหลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็เดินไปที่สัตว์อสูรวัวและดึงกระบี่ออกจากหัวของมัน เมื่อนั่งลงเขาก็เริ่มรวบรวมพลังเซียนธาตุแสงภายในพลังงานโลกและบีบอัดมันไว้ในร่างกายของเขาเขาไม่ได้เร่งรีบอย่างจริงจังเพื่อจัดการกับซากศพของสัตว์อสูรทั้งสองนี้ ในตอนแรก ร่างกายของเขาไม่ได้อยู่ในสภาพซึ่งพร้อมที่จะจัดการกับซากศพ นอกจากนี้ยังมีความจริงที่ว่าอาจมีสัตว์อสูรอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียง ดังนั้นสิ่งสำคัญอันดับแรกของเจี้ยนเฉินก็คือรีบเร่งรักษาตัวเองอย่างรวดเร็วตั้งแต่เจี
