้ยว เขาก็กลิ้งตัวบนพื้นดินอีกครั้ง ทำเพื่อให้แน่ใจว่าไหล่ซ้ายของเขาจะไม่กระแทกไปบนพื้น เขาหลบการโจมตีอย่างระมัดระวัง
ไม่นานหลังจากนั้นมันก็โจมตีด้วยปีกของมันสัตว์อสูรนั้นดูราวกับว่ามันสูญเสียพลังงานไปเล็กน้อย ความสดใสในแววตาของมันสูญเสียความมันวาวและเปลี่ยนไปเป็นเหนื่อยล้า
ในเวลาเดียวกันกระบี่วายุโปรยในอากาศก็เริ่มสั่นสะเทือนเมื่อกระบี่พุ่งลงมาพร้อมกับปราณกระบี่จำนวนมหาศาลที่แผ่ออกมาจากใบมีดทั้งหมด ต่อมาไม่นานกระบี่ทั้งเล่มก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงไฟ
กระบี่ถูกอาบไปด้วยแสงสีขาว ใบมีดของกระบี่วายุโปรยไม่สามารถมองเห็นได้จากภายนอกทำให้มันดูลึกลับมาก ทันทีหลังจากเสียงของเกราะพลังงานถูกทำลาย กระบี่วายุโปรยก็บินไปทางด้านหลังของสัตว์อสูรด้วยความเร็วอันมหาศาล
“กร๊อบ”
เสียงที่ดังจากการปะทะกันนั้นสามารถได้ยินได้ในขณะที่จุดที่คมที่สุดของกระบี่วายุโปรยทะลุผ่านกะโหลกศีรษะของสัตว์อสูรและแทรกลึกเข้าไปในสมองของมัน
“โฮก~~~”
สัตว์อสูรปล่อยเสียงกรีดร้องที่น่าสมเพชออกมาผ่านทางอากาศและสั่นสะเทือนแก้วหูของเจี้ยนเฉินด้วยการสั่นสะเทือนของมัน
การสั่นสะเทือนเริ่มอ่อนลงหลังจากผ่านไปครู่หนึ่งก่อนที่จะหายไปอย่างสมบูรณ์พร้อมกับแสงที่เหลืออยู่ในรูม่านตาของสัตว์อสูร เปลือกตาของสัตว์อสูรนั้นหลับลงอย่างรวดเร็ว
ด้วยความพยายาม เจี้ยนเฉินก็คลานขึ้นมาจากพื้นดินอย่างหน้าซีดในขณะที่เขามองไปที่กระบี่วายุโปรยที่เสียบเข้าไปในกะโหล
