ดว่า ตอนนี้ไม่มีใครเหลืออยู่ในเทือกเขาสัตว์อสูรแล้ว ด้วยพื้นที่ขนาดใหญ่ขนาดนี้ข้าก็ขี้เกียจเกินกว่าที่จะไปดูรอบ ๆ ปล่อยไปเถอะ ข้ามีแกนอสูรมากพอแล้ว ข้าจะปล่อยคนที่เหลือไปและฝึกฝนเพิ่มความแข็งแกร่งของข้าในเวลาเดียวกัน ไม่อย่างนั้นข้าจะต้องเจอเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษอีกหลายคนพร้อมกัน ข้าสงสัยว่าข้าจะสู้กับพวกเขาได้หรือไม่
ไม่จำเป็นต้องสุภาพอีกต่อไป พลังเซียนที่ล้อมรอบกระบี่ของทหารรับจ้างได้ระเบิดพลังออกมาอย่างแรงขณะที่เขาพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉิน
ร่างของเจี้ยนเฉินหายไปและเหลือเพียงเงาจาง ๆ ขณะที่เขาพุ่งเข้าหาชายกลางคนพร้อมกับกระบี่วายุโปรยของเขา เขาแทงมันออกไปพร้อมกับแสงสีเงินเมื่อเห็นกระบี่ของเจี้ยนเฉินแทงเข้ามา ทหารรับจ้างก็รั้งอาวุธกลับด้วยความหวาดกลัวปนตกใจทันที เขาใช้กระบี่ใหญ่ของเขาตั้งรับกระบี่วายุโปรยที่ปรากฏขึ้นมา“เคร้ง ! “เสียงเหล็กกระทบกัน มันสามารถได้ยินทุกครั้งเมื่ออาวุธเซียนปะทะกัน พลังเซียนระเบิดกระจายไปทั่วพื้นที่ใบหน้าของทหารรับจ้างเริ่มเปลี่ยนไป ขณะที่ดวงตาเบิกโพลง กระบี่ที่เพรียวบางซึ่งดูเหมือนไม่หนักนักทำให้พลังเซียนของกระบี่ใหญ่ของเขาต้องสั่นไหวและแขนของเขาก็ด้านชาแค่ป้องกันกระบี่บาง ๆ เล่มเดียวยังทำให้ข้าต้องชะงัก ดูท่าแล้วข่าวลือก็ไม่ได้หลอกลวงอย่างที่ข้าคิด ทหารรับจ้างพึมพำภายใต้การสูดลมหายใจของเขาเวลาเดียวกับทหารรับจ้างที่คิดกับตัวเอง การโจมตีครั้งที่สองก็เร็วกว่าตอ
